Soortenjagen aan de overkant (deel 1)

Tijdens onze eerste gezamenlijke sessie aan de Waal, vertelde ik mede-soortenjager Dirk dat ik graag eens met de bus naar Engeland zou gaan, om daar dan een paar dagen van de boot te vissen. Het doel zou daarbij dan vooral zijn om aan de overzijde van de Noordzee in ieder geval één haai en één rog te vangen. Er ging nog de nodige tijd overheen voor we er aan toe kwamen om die eerst nog wat ‘vage’ plannen te concretiseren, maar toen ging het ineens snel en hadden we uiteindelijk drie weken van te voren alles geregeld. We zouden op 24 mei jl. de bus nemen om vervolgens om 23.00 te vertrekken met de ferry naar Dover. Vanuit de veerhaven aan de overkant was het vervolgens zo’n 20 minuten sjouwen tot een pinautomaat en een bushalte. Dan tenslotte nog een iets langer dan een uur met de bus naar onze eindbestemming Ramsgate en dan nog tien minuten lopen naar het hotel waar we B&B hadden geboekt. Je moet wat tijd inruimen voor zo’n buitenlandtripje met het openbaar vervoer…

Ook vismaat Dirk ving zijn eerste stekelrog.

Op de dag van ons vertrek staat Dirk rond 14.00 uur op het station van mijn woonplaats. Dat geeft ons zowaar nog de gelegenheid om vóór we naar Engeland vertrekken nog te proberen een zonnebaars(Lepomis gibbosus) voor hem te scoren, want dat kleurrijke visje ontbreekt nog op de lijst van Dirk.

Wanneer we eerst maar eens zijn spullen bij mij thuis hebben neergezet, lopen we naar het kanaal. Daar zien we wat flinke brasems en een paar zeelten, die we vervolgens natuurlijk ook proberen te vangen. Dan realiseren we ons dan dat we hier niet voor komen en lopen door naar de beoogde stekken. Daar zien we langs een ijzeren trapje enkele baarsjes en als ik onder het trapje kijk, zie ik warempel ook een zonnebaars liggen. Al snel heb ik hem te pakken en even later weet ook Dirk er eentje te vangen. Daarmee is het target van vandaag alvast binnen en we besluiten om nog een poging te wagen om een zeelt te vangen. Als we terug bij het begin van het kanaal komen, zien we de goudwinde. Het prachtige exemplaar dat ik hier al eerder ving. We proberen deze vis te verleiden met broodkorstjes en maïs. Dirk vangt tijdens die pogingen een flinke brasem en een zeelt. Zelf weet ik niks meer te vangen en dan is het tijd om onze spullen te gaan ophalen. We gaan zo echt vertrekken!

Lees verder

Donaubrasem uit de Waal

De laatste sessie op de Waal was eigenlijk gepland voor de donaubrasem. Aangezien die zich niet liet zien en ik de enige was die een blauwneus wist te vangen, zijn Dirk en ik nog eens terug gegaan. Op die dag wist Dirk maar liefst drie blauwneuzen te vangen. Ondertussen zijn er veel soortenjagers geweest en is dit de plek bij uitstek voor de blauwneus geworden.

Wanneer Jamie een paar weken later ook voor diezelfde soort gaat, vangt hij maar liefst twee donaubrasems! In de dagen erna worden er nog 3 gevangen. Dat is voor mij de reden om vlug terug te gaan. Als Dirk op een maandag alleen gaat, vangt hij zijn donaubrasem zelfs op de eerste worp! Die dag zorg ik dat ik alles klaar heb om op de dinsdag lang te blijven zitten.

Rond 10:00 kom ik aan in het kribbevak, er is niemand. Ik kies een plek midden in het vak. Aan één hengel zet ik een korf van 70 gram, met 75cm onderlijn, daaronder een brasem haak maat 14 met twee maden er op. Aan de andere hengel zet ik een korf van 45 gram, deze gooi ik dan ook een stuk minder ver. Meteen vanaf het begin vang ik leuk; winde, blankvoorn, pontische stroomgrondel, zwartbekgrondel, brasem, kolblei en zelfs twee blauwneuzen zijn het eindresultaat. Helaas geen donaubrasem. Dat zal betekenen dat ik hier binnenkort weer terug kom. Omdat het tussen 12:00 en 15:30 helemaal stil viel, wordt de volgende poging een avondsessie.

Blauwneus

Zaterdag 20 Mei is het zo ver. Deze keer ben ik pas rond 16:00 aan het vissen. Precies op dezelfde manier, op dezelfde plek. Vandaag vang ik veel beter dan de vorige keer. Op het begin vang ik meteen drie mooie blankvoorns, eentje is een persoonlijk record van 36cm. Af en toe

Pr blankvoorn

is het eventjes stil, maar op de zwaardere hengel krijg ik redelijk constant beten. Deze keer vang ik zelfs vier blauwneuzen, kleine en grote brasem, kolblei, zwartbekgrondel, ruisvoorn, pontische stroomgrondel en mooie grote blankvoorns. Alleen zit er wéér geen donaubrasem tussen! Wanneer ik rond 21:30 besluit om de lichtere hengel vast op te ruimen, zie ik voor de zoveelste keer mijn top op en neer schudden. Deze vis is iets groter dan de bliekjes en hij heeft een wel hele lange anaalvin. Yes! Dit is de donaubrasem waar ik op zat te hopen! Na een paar foto's gaat hij weer terug, ik gooi nog één keer uit voor tijdens het opruimen. Niet veel later krijg ik wéér beet en dit is zelfs een tweede donaubrasem! Zo heb ik vier sessies gevist en vang je er twee in de laatste vijf minuten.

De donaubrasem!

Lange anaalvin

Prachtig uitzicht

Na vier keer te proberen voor deze soort, ben ik er heel erg blij mee dat ik hem nu als 120ste soort op mijn lijst toe mag voegen. Het is hier natuurlijk wel prachtig vissen en helemaal niet erg om een paar keer terug te komen voor een bepaalde soort.

Op pad met mijn pa

Het was al een hele tijd geleden dat ik nog eens met mijn pa gevist heb. Vorige week hadden we het er toevallig over. Hij zei dat we komend weekend wel weer eens op pad konden gaan. Afgelopen zondag zouden we gaan, ik mocht kiezen waar heen.

Mijn planning was natuurlijk een poging te wagen om een nieuwe soort te vangen. Ik twijfelde, maar koos er uiteindelijk voor om naar België te gaan, om daar de gestippelde alver achter de schubben aan te zitten.

Om half negen gaat de wekker. Ik maak koffie, lokvoer en broodjes. Er gaan twee bakjes maden mee, grote en kleine. Verder heb ik nog een stel pieren over van het vissen op de Waal. Rond tien uur staat mijn pa voor de deur en rijden we naar het zuiden. Van collega-soortenjagers heb ik gehoord dat het op de Ourthe stikt van de gestippelde alvers. Maar in een verslag van een visseninventarisatie op de Berwijn heb ik gelezen dat ze daar ook algemeen voorkomen.  Omdat de Berwijn dichterbij is dan de Ourthe, is de keuze snel gemaakt.

Wanneer we daar aan komen zie ik onder een overhangende struik al snel een paar vissen die net te groot zijn om gestippelde alvers te kunnen zijn. Toch gooi ik daar uit met een piertje, de vissen reageren geschrokken op het plonsje. Daarom kies ik nu voor een vast loodje en een zijlijntje. Hierdoor kan ik mijn aas mooi op half water aanbieden en drijft het niet weg. Om de vissen niet te laten schrikken laat ik het loodje voorzichtig zakken en neem ik zo'n vijftien meter afstand. Na een paar minuten krijg ik beet, Wow, dit is een veel grotere vis dan dat ik net zag zwemmen. Niet veel later komt de vis bij de kant en zie ik een beekforel van zeker 35cm. Ik schep hem, onthaak hem en maak een foto. Daarna mag hij weer zwemmen. Ik besluit om hier even te blijven zitten, terwijl mijn pa een eindje langs de beek af gaat lopen. Gestippelde alver houdt zich graag op op plekjes naast de harde stroming. Dus maak ik twee voerplekjes; één voor de bocht van de beek en één er na. Ondertussen vis ik verder onder de struik. Na ongeveer twintig minuten krijg ik weer een mooie aanbeet, een korte drill later heb ik weer een forel te pakken van ongeveer hetzelfde formaat als de vorige.

Dan komt mijn pa terug. Hij heeft geen vissen gezien en staat er een beetje van te kijken dat ik al twee forellen heb gevangen. Hij komt rustig bij me zitten. Hij kijkt vooral naar de hengel terwijl ik meer op de voerplekjes zit te letten, helaas zie ik op beide plekjes nog niks gebeuren. Dan gaat mijn reishengeltje weer krom. Wat is dit voor vis? Ik denk aan een grote kopvoorn of een mooie barbeel. Maar dan zie ik een flank in het water met een rode gloed. Weer een forel! Deze vecht wel heel erg hard. Na een tijdje komt  hij dichterbij, maar hij blijft vechten en ik krijg hem niet 1-2-3 geschept. Ik had al lang in de gaten dat dit om een PR ging. Wanneer ik hem op de kant heb kom ik er achter dat hij maar liefst 42cm is!

Wat een mooie vis. Ik vind het opvallend dat sommige een gelige gloed hebben en anderen juist meer rood zijn.

Omdat er op de voerplekjes nog steeds niets te zien is besluiten we om naar een ander stuk van de beek te rijden. Met gps kijk ik waar we eventueel kunnen proberen. Er is geen weg die langs de beek ligt, er zijn alleen nog twee brugjes in de buurt waar we vast wel kunnen proberen. Wanneer we bij de eerste aan komen zien we een vliegvisser. Die zullen we maar niet lastig vallen, dus rijden we door naar het tweede brugje. Wanneer we daar aan komen zien we geen mogelijkheid om te vissen, ik besluit om toch even in het water te gaan kijken. Als ik ze zie zwemmen verzin ik wel een manier om ze toch te vangen. Helaas zie ik niet één visje. 

Mijn pa heeft het aan zijn hart gehad en zijn conditie is niet super. Hij was al moe en had niet zo'n zin meer daarom besloten we om naar huis te gaan. Onderweg naar huis besluiten we om toch nog even een korte stop bij de Maas te maken. Ik kijk weer op de kaart en kom er achter dat de Maas bij Roosteren het meest op onze route ligt. Wanneer we daar zijn zien we dat het hier wel heel erg hard stroomt. Mijn pa vist met mijn feeder met 80 gram lood en een haak 12 met daarop een piertje, maar hij is al snel alles kwijt. Hij denkt dat het geen zin heeft om hier te vissen. Ik vis met mijn lichte spinhengeltje, met een haakje 18 en een made aan de haak. Ik gebruik twintig gram lood, door actief te vissen kom ik niet vast te zitten. Al snel komen er zwartbekgrondels boven. Ik loop langs de rivier af terwijl ik achter elkaar door grondels vang. Na ongeveer honderd meter kom ik bij een stuk waar er een beetje tegenstroom is, hier is ongeveer twee vierkante meter water waar het wateroppervlak bijna stil is. Precies op dat stukje is twintig gram lood meer dan genoeg. Ik gooi een paar handjes voer op de plek, maar blijf toch alleen maar grondels vangen. Maar dan krijg ik een flinke aanbeet! Wat voor een vis zou dit zijn? Ik zie al snel een rugvin en een stuk staartvin boven komen. Een paar minuten later komt de vis bij de kant, een flinke brasem van 52cm. Ik heb eigenlijk geluk gehad dat mijn haakje 18 en de dunne onderlijn het vol hielden met deze stroming.  Na deze vis besluiten we om terug te gaan naar de auto. 

Ondanks dat dit maar een korte sessie was, vond ik het superleuk om op twee heel verschillende wateren te vissen op één dag. Plus een PR beekforel en gewoon weer eens met mijn pa op pad te zijn is ook mooi.

De Waal - ronde 2

Gisteren toen ik thuis kwam was ik tevreden met de vangsten, alleen jammer dat die witvingrondel niet boven water is gekomen. En waarom heb ik eigenlijk niet geprobeerd snoekbaars te vangen? Vastberaden ben ik vandaag terug gegaan. Bijna op de stek aangekomen zie ik een vrouw met de hond lopen. Ze vertelde me dat deze kribben hier niet veel zijn, maar dat de eerste aan de andere kant van de brug altijd snoekbaars op zou moeten leveren. Ik bedank haar vriendelijk en vertrek richting die kribbe. Na een klein stukje tussen de planten door te waden loop ik over de stenen aan het water. Bij de kribbe aangekomen zie ik dat er overal blokken liggen, op sommige plekken ligt ook grind met hier een daar een groter blok. Ik besluit om er nog maar een stuk verder langs af te lopen. Na een paar stappen steekt er op eens iets in mijn been. Ik voel in mijn broekzak en kom er achter dat het een pakje onderlijnen is wat zo prikt. Ik dacht eerst dat het nietje in mijn been zat, want dat had ik eerder al een beetje uit zien steken. Ik voelde wat verder, heel voorzichtig, en kwam er achter dat de voorste haak uit het pakje door het plastic was gestoken. Vervolgens met lepeltje en al door mijn broek en in mijn been.

Blij dat ik geen vis ben!

 Doordat ik een paar verkeerde stappen zette terwijl ik mijn rugzak pakte voor een schaar, begon ik het bijna uit te schreeuwen van de pijn. Toen ik mijn schaar eenmaal had heb ik het draadje afgeknipt in mijn broek, ik zag meteen dat de haak al op twee plekken had geprobeerd om zich naar buiten te prikken. Een tang om het lepeltje af te knippen en de haak door te drukken had ik niet. Ik heb mezelf uiteindelijk gewoon als een vis onthaakt,  het haakje zat al zo los in mijn been van het bewegen dat dit zonder al te veel pijn kon. Dat ding er eindelijk uit hebben was wel echt een verlichting.

Ik ben de 25m die ik nog moest doorgelopen en heb daar uitgegooid met mijn pickertje, vrijwel meteen had ik een zwartbekgrondel. Deze heb ik even doodgeslagen en aan mijn andere hengel bevestigd. Ik viste verder met de picker en ving nog een paar zwartbekgrondels. De hengel voor de snoekbaars zat al snel vast, hop weg lood, weg lijn, weg dreg. Snel een nieuwe onderlijn gemaakt en de eerst volgende grondel weer een klap verkocht ('t is dat 't moet) en aan de haak gemaakt. Ik heb deze even uitgegooid en de rest van mijn spullen ingepakt, omdat ik baalde dat ik meteen een lijn kwijt was. Een stuk verder gelopen kon ik net in de stromingslijn komen met mijn visje, daar heb ik ingegooid. Het duurde niet lang voordat de hengel weer vast zat en ik weer de lijn kwijt was! Omdat ik nog maar één lijn en groot genoeg stuk lood bij heb voor zo ver te vissen besluit ik om toch maar weer naar het zandstrandje van gisteren te gaan. De picker heb ik weer met maat 22 haak, een made en vijf gram lood uitliggen. Vijf gram lijkt weinig voor een grote rivier, maar het gaat, als je je lijn maar niet te strak legt en niet te ver en in niet al te harde stroming vist. Hoe harder de stroming hoe minder ver je kunt vissen.

Roofblei

 Al snel ving ik een pontische stroomgrondel, deze ging op dezelfde manier aan de haak als de vorige twee grondels. Op het pickertje ving ik verschillende grondels, hier op het zand zijn het vooral kleine zwartbekgrondels en grotere pontische stroomgrondels. Niet veel later begonnen ook de kleine roofbleitjes en alvers op het pickertje te bijten. Tussen de grondels door ving ik drie alvers, vijf roofbleitjes en twee minuscule windes. Toen ik weer ingooide kreeg ik al snel weer beet, ik draai het visje binnen en het is een witvingrondel! Weer een nieuwe soort erbij!

Na nog een aantal zwartbekken en stroomgrondels krijg ik weer beet. Deze keer wordt het kleine visje onderweg naar de kant gepakt door

Witvingrondel

een roofblei van een centimeter of dertig. Ik gooi mijn beugel open, in de hoop dat hij het visje snel wegwerkt en ik hem misschien op de kant kan krijgen, maar meteen als ik aansla is de roofblei weg en zie ik dat ik nog een witvingrondel heb gevangen. Terwijl ik bijna het laatste voer in het water gooi krijg ik weer beet, ik voel dat deze vis wat groter is. Aan de kant gekomen zie ik dat het brasem is. Ik gooi nog een keer in, voordat ik het weet heb ik weer beet. Weer een brasem. Zo vang ik er in tien minuten nog twee. Als ik al mijn spullen in aan het pakken ben krijg ik nog een keer beet, dit voelt raar.. Alsof het een zak is, maar wanneer het lood op de bodem komt rent het aan! Ik draai binnen en zie dat ik een Chinese wolhandkrab heb, het haakje zit om de draad om zijn poot heen. Ik gooi hem terug en klap mijn hengels in. Dat een dag zo slecht kan beginnen en toch zo goed kan eindigen.

Brasem

Krab