Donaubrasem uit de Waal

De laatste sessie op de Waal was eigenlijk gepland voor de donaubrasem. Aangezien die zich niet liet zien en ik de enige was die een blauwneus wist te vangen, zijn Dirk en ik nog eens terug gegaan. Op die dag wist Dirk maar liefst drie blauwneuzen te vangen. Ondertussen zijn er veel soortenjagers geweest en is dit de plek bij uitstek voor de blauwneus geworden.

Wanneer Jamie een paar weken later ook voor diezelfde soort gaat, vangt hij maar liefst twee donaubrasems! In de dagen erna worden er nog 3 gevangen. Dat is voor mij de reden om vlug terug te gaan. Als Dirk op een maandag alleen gaat, vangt hij zijn donaubrasem zelfs op de eerste worp! Die dag zorg ik dat ik alles klaar heb om op de dinsdag lang te blijven zitten.

Rond 10:00 kom ik aan in het kribbevak, er is niemand. Ik kies een plek midden in het vak. Aan één hengel zet ik een korf van 70 gram, met 75cm onderlijn, daaronder een brasem haak maat 14 met twee maden er op. Aan de andere hengel zet ik een korf van 45 gram, deze gooi ik dan ook een stuk minder ver. Meteen vanaf het begin vang ik leuk; winde, blankvoorn, pontische stroomgrondel, zwartbekgrondel, brasem, kolblei en zelfs twee blauwneuzen zijn het eindresultaat. Helaas geen donaubrasem. Dat zal betekenen dat ik hier binnenkort weer terug kom. Omdat het tussen 12:00 en 15:30 helemaal stil viel, wordt de volgende poging een avondsessie.

Blauwneus

Zaterdag 20 Mei is het zo ver. Deze keer ben ik pas rond 16:00 aan het vissen. Precies op dezelfde manier, op dezelfde plek. Vandaag vang ik veel beter dan de vorige keer. Op het begin vang ik meteen drie mooie blankvoorns, eentje is een persoonlijk record van 36cm. Af en toe

Pr blankvoorn

is het eventjes stil, maar op de zwaardere hengel krijg ik redelijk constant beten. Deze keer vang ik zelfs vier blauwneuzen, kleine en grote brasem, kolblei, zwartbekgrondel, ruisvoorn, pontische stroomgrondel en mooie grote blankvoorns. Alleen zit er wéér geen donaubrasem tussen! Wanneer ik rond 21:30 besluit om de lichtere hengel vast op te ruimen, zie ik voor de zoveelste keer mijn top op en neer schudden. Deze vis is iets groter dan de bliekjes en hij heeft een wel hele lange anaalvin. Yes! Dit is de donaubrasem waar ik op zat te hopen! Na een paar foto's gaat hij weer terug, ik gooi nog één keer uit voor tijdens het opruimen. Niet veel later krijg ik wéér beet en dit is zelfs een tweede donaubrasem! Zo heb ik vier sessies gevist en vang je er twee in de laatste vijf minuten.

De donaubrasem!

Lange anaalvin

Prachtig uitzicht

Na vier keer te proberen voor deze soort, ben ik er heel erg blij mee dat ik hem nu als 120ste soort op mijn lijst toe mag voegen. Het is hier natuurlijk wel prachtig vissen en helemaal niet erg om een paar keer terug te komen voor een bepaalde soort.

Vanaf nu vang ik alleen nog oude laarzen

Al ongeveer twee weken, was ik aan het proberen om samen met Dirk Temmink een avondsessie te plannen. De weekenden kwamen allemaal slecht uit. Doordat we het beide druk hadden, moesten we ons avontuur een paar keer verzetten. Gisteren had ik een halve dag vrij, omdat ik om 2 in het ziekenhuis moest zijn, om naar mijn enkel te laten kijken. Geluk bij een ongeluk, win ik hier wel twee uur vistijd mee. Dat wist ik van te voren en daarom stond er voor die avond een feedersessie op de Waal gepland.

De eerste stek

Wanneer ik om kwart over 3 de Jumper uit stap met een paar korfjes, feedermix en maden, loop ik naar huis. Mijn tas staat al klaar en om 4 uur zit ik in de trein. Wanneer ik richting de uitgang van het station in Zaltbommel loop, kom ik Dirk tegen. Samen lopen we richting de Waal. We hebben het over onze afgelopen visdagen en komende plannen. Als we bij de rivier aankomen zien we al twee andere vissers zitten. Eén van hun vangt op dat moment een visje, dat betekent dat het ons ook moet lukken! We installeren ons een eind verder op in het vak. Bij de eerste worp krijg ik meteen beet. Een kleine kolblei. Dat belooft wat! Het stroomt hier wel heel erg hard, waardoor onze korven niet goed blijven liggen. Na een kwartiertje vangt Dirk een dikke blankvoorn. Alleen door de stroming zitten onze korven vaak vast. We verliezen allebei (nog) geen materiaal, maar besluiten toch om naar het volgende vak te lopen. Zodat we aan het begin van de terugstroom kunnen vissen.

De stroming is hier veel minder hard, waardoor we veel verder weg kunnen vissen en de korven wel goed blijven liggen. Toch gaat het best traag, met de beten. Af en toe een visje, zo vangen we een paar flinke windes, een baars en nog een blankvoorn. Rond kwart voor negen besluiten we dat het best

Wel mooie windes

taai is, we hebben beiden pas vier vissen gevangen. Wanneer we een beetje aan het kletsen zijn, gaat mijn reishengeltje redelijk te keer. De vis moet van ver komen en af en toe denk ik dat hij er af is, maar dan voel ik weer gespartel. Ik dacht dat het een grondel zou zijn. Maar wanneer hij nog maar een paar meter van de kant is, voel ik de beweging van de vis beter. Dit is geen grondel! Wanneer ik hem zie weet ik meteen dat dit geen gewone vis is. Hij is veel donkerder dan een voorn en langer gebouwd, wanneer ik hem vast heb zie ik het kenmerkende neusje van een blauwneus! Wat? Een echte blauwneus? Ik heb hier al best vaak op de Waal gevist en er nog nooit één gevangen! Wat een vangst! Doordat het al schemert is het lastig om een goede foto te maken. Na even klooien staat hij goed en wel op de foto en mag hij weer zwemmen. Dirk draait zijn hengels binnen en vangt nog een flinke kolblei.

Niet groot, maar wel heel erg blij mee!

Daarna laat ik Dirk vissen op de plek waar ik hem ving. Verder in het vak. Ik leg één hengel weg en ben eigenlijk meer op Dirk zijn toppen aan het letten dan de mijne. Er zijn wel veel tikjes te zien op zijn hengels, maar helaas lukt het niet om iets te vangen. Na nog ongeveer anderhalf uur vissen is het tijd om te gaan.

Bedankt Dirk voor deze gezellige avond. Doordeweeks een avondje er op uit, kan weer! Dit moeten we zeker nog eens vaker doen.

Een avondsessie op de waal

Vorige week woensdag kwam ik thuis van het werk en ik wilde graag gaan vissen. Maar waar? En op wat? Bij mij in de buurt op zeelt of winde vissen zag ik niet zo zitten. Een nieuwe soort proberen te scoren dicht bij huis is lastig geworden, dus besloot ik om iets verder weg te gaan. Op de Maas of de Waal zou er altijd een verrassing boven water kunnen komen, ik koos voor de Waal.

Na een klein uurtje stap ik uit de trein bij Zaltbommel. Ik heb mijn skateboard bij om sneller bij de rivier te komen. Na een stukje rijden kom ik bij mijn favoriete kribbe. Ik maak vlug mijn hengels klaar. Het reishengeltje met een haakje achttien en een klein piertje om dichtbij te vissen en de feeder met een haak acht en een paar pieren aan de haak om op afstand te vissen. Ik krijg op het begin weinig beten, alleen een paar keer op het reishengeltje maar ik weet niets te vangen. Een half uur later gaat het reishengeltje helemaal krom. Ik begin de vis binnen te halen, de vis beweegt heel erg snel maar is niet overdreven sterk, wat is dit? Helaas breekt een paar meter voor de kant mijn onderlijn. Ik besluit om aan mijn reishengeltje een haak twaalf te maken. Ik gooi in en vijf minuten later is het weer raak! Deze keer kom je niet los, dacht ik nog. Na een actieve drill komt er een palinkje van ongeveer 50cm boven, dat had ik niet verwacht. Ik heb ze hier nooit eerder gevangen. Na een foto zet ik hem terug. Ik gooi weer in en zie dat mijn feeder een beetje op en neer schud, weer een paling!

Na tien minuten vang ik er weer één op het reishengeltje. Maar dan valt het weer stil. Ik twijfel of ik nu zal inpakken of nog een uurtje zal blijven. Dan krijg ik een harde aanbeet op de feeder, maar na nog geen minuut schiet deze vis er waar af. Dat geeft de doorslag, dan maar een uurtje later naar bed. Ik gooi weer in, maar het blijft stil. Na een half uur wordt mijn reishengeltje omver getrokken en moet ik snel zijn voordat hij in het water verdwijnt. Dit is duidelijk een grotere paling. Soms lijkt het even of ik vast zit, maar dan komt hij weer een stukje. Na een paar minuten vechten komt hij dan eindelijk bij de kant.

Omdat ze zoveel kronkelen en zo glad zijn, zijn ze niet makkelijk te meten. Hij is ongeveer 65cm lang! Een nieuw pr en een veel mooiere foto dan de vorige. Mooi in de lip gehaakt. Wel raar, ik heb hier nog nooit een paling gevangen en nu op eens vier op één avond.

De Waal - ronde 2

Gisteren toen ik thuis kwam was ik tevreden met de vangsten, alleen jammer dat die witvingrondel niet boven water is gekomen. En waarom heb ik eigenlijk niet geprobeerd snoekbaars te vangen? Vastberaden ben ik vandaag terug gegaan. Bijna op de stek aangekomen zie ik een vrouw met de hond lopen. Ze vertelde me dat deze kribben hier niet veel zijn, maar dat de eerste aan de andere kant van de brug altijd snoekbaars op zou moeten leveren. Ik bedank haar vriendelijk en vertrek richting die kribbe. Na een klein stukje tussen de planten door te waden loop ik over de stenen aan het water. Bij de kribbe aangekomen zie ik dat er overal blokken liggen, op sommige plekken ligt ook grind met hier een daar een groter blok. Ik besluit om er nog maar een stuk verder langs af te lopen. Na een paar stappen steekt er op eens iets in mijn been. Ik voel in mijn broekzak en kom er achter dat het een pakje onderlijnen is wat zo prikt. Ik dacht eerst dat het nietje in mijn been zat, want dat had ik eerder al een beetje uit zien steken. Ik voelde wat verder, heel voorzichtig, en kwam er achter dat de voorste haak uit het pakje door het plastic was gestoken. Vervolgens met lepeltje en al door mijn broek en in mijn been.

Blij dat ik geen vis ben!

 Doordat ik een paar verkeerde stappen zette terwijl ik mijn rugzak pakte voor een schaar, begon ik het bijna uit te schreeuwen van de pijn. Toen ik mijn schaar eenmaal had heb ik het draadje afgeknipt in mijn broek, ik zag meteen dat de haak al op twee plekken had geprobeerd om zich naar buiten te prikken. Een tang om het lepeltje af te knippen en de haak door te drukken had ik niet. Ik heb mezelf uiteindelijk gewoon als een vis onthaakt,  het haakje zat al zo los in mijn been van het bewegen dat dit zonder al te veel pijn kon. Dat ding er eindelijk uit hebben was wel echt een verlichting.

Ik ben de 25m die ik nog moest doorgelopen en heb daar uitgegooid met mijn pickertje, vrijwel meteen had ik een zwartbekgrondel. Deze heb ik even doodgeslagen en aan mijn andere hengel bevestigd. Ik viste verder met de picker en ving nog een paar zwartbekgrondels. De hengel voor de snoekbaars zat al snel vast, hop weg lood, weg lijn, weg dreg. Snel een nieuwe onderlijn gemaakt en de eerst volgende grondel weer een klap verkocht ('t is dat 't moet) en aan de haak gemaakt. Ik heb deze even uitgegooid en de rest van mijn spullen ingepakt, omdat ik baalde dat ik meteen een lijn kwijt was. Een stuk verder gelopen kon ik net in de stromingslijn komen met mijn visje, daar heb ik ingegooid. Het duurde niet lang voordat de hengel weer vast zat en ik weer de lijn kwijt was! Omdat ik nog maar één lijn en groot genoeg stuk lood bij heb voor zo ver te vissen besluit ik om toch maar weer naar het zandstrandje van gisteren te gaan. De picker heb ik weer met maat 22 haak, een made en vijf gram lood uitliggen. Vijf gram lijkt weinig voor een grote rivier, maar het gaat, als je je lijn maar niet te strak legt en niet te ver en in niet al te harde stroming vist. Hoe harder de stroming hoe minder ver je kunt vissen.

Roofblei

 Al snel ving ik een pontische stroomgrondel, deze ging op dezelfde manier aan de haak als de vorige twee grondels. Op het pickertje ving ik verschillende grondels, hier op het zand zijn het vooral kleine zwartbekgrondels en grotere pontische stroomgrondels. Niet veel later begonnen ook de kleine roofbleitjes en alvers op het pickertje te bijten. Tussen de grondels door ving ik drie alvers, vijf roofbleitjes en twee minuscule windes. Toen ik weer ingooide kreeg ik al snel weer beet, ik draai het visje binnen en het is een witvingrondel! Weer een nieuwe soort erbij!

Na nog een aantal zwartbekken en stroomgrondels krijg ik weer beet. Deze keer wordt het kleine visje onderweg naar de kant gepakt door

Witvingrondel

een roofblei van een centimeter of dertig. Ik gooi mijn beugel open, in de hoop dat hij het visje snel wegwerkt en ik hem misschien op de kant kan krijgen, maar meteen als ik aansla is de roofblei weg en zie ik dat ik nog een witvingrondel heb gevangen. Terwijl ik bijna het laatste voer in het water gooi krijg ik weer beet, ik voel dat deze vis wat groter is. Aan de kant gekomen zie ik dat het brasem is. Ik gooi nog een keer in, voordat ik het weet heb ik weer beet. Weer een brasem. Zo vang ik er in tien minuten nog twee. Als ik al mijn spullen in aan het pakken ben krijg ik nog een keer beet, dit voelt raar.. Alsof het een zak is, maar wanneer het lood op de bodem komt rent het aan! Ik draai binnen en zie dat ik een Chinese wolhandkrab heb, het haakje zit om de draad om zijn poot heen. Ik gooi hem terug en klap mijn hengels in. Dat een dag zo slecht kan beginnen en toch zo goed kan eindigen.

Brasem

Krab

Grondel waalhalla

Mijn eerste zwartbekgrondel

Vanmiddag ben ik met de trein naar Zaltbommel gegaan, om daar op de Waal te gaan vissen. Vanaf het station is het maar een kwartiertje lopen tot waar je kunt vissen. Ik heb eerst op de blokken onder de brug gezeten, daar ving ik één zwartbekgrondel. Omdat ik vaak vast kwam te zitten in de stenen besloot ik dat het

Pontische stroomgrondel

tijd was om te verkassen. Een 100m van de brug af zat een klein strandje, hier ben ik gaan zitten omdat ik er weinig stenen in het water zag liggen. Dat zou me wat materiaal moeten schelen. Daar ingegooid vang ik meteen nog een zwartbek. Dan nog één. Bijna meteen als ik ingooi heb ik weer beet, dit is een pontische stroomgrondel! Al 2 nieuwe soorten vandaag! Zo vis ik nog een paar uurtjes verder en blijf vooral de twee grondelsoorten vangen. Verder heb ik nog één alvertje, één kleine roofblei en één kleine winde gevangen. Tegen de schemering werd ik zo gek van de muggen dat ik er maar mee opgehouden ben en de trein terug naar Eindhoven heb gepakt.