Bronforel uit België

Al een aantal weken geleden sprak ik Roman Scheaken weer eens, we vonden dat het weer eens tijd was om samen een visje te vangen. We waren eerst van plan om naar zee te rijden, maar op soortenjagers kwamen foto's voorbij van Marcel de Vries en Jos Verruijt van bronforellen gevangen op een forelvijver in België. Die hadden we beide nog nooit gevangen. Ik miste de regenboogforel ook nog en die zou er ook makkelijk te vangen zijn. Daarom stelde ik Roman voor om daarheen te gaan in plaats van de zee. Roman vond het een goed plan en Dirk Temmink sloot later ook aan. Op 18 Maart hadden we om 8:20 op station Nijmegen afgesproken elkaar te ontmoeten.

Om half zeven gaat de wekker. Alles staat al klaar, daarom ben ik vlug de deur uit en loop ik vanuit Juul naar station Geldrop. Dirk ontmoet ik in 's-Hertogenbosch, waar we dankzij slechte timing van de NS de trein missen. Een half uur later dan gepland stappen we bij Roman in de auto en zijn we onder weg naar onze target. In Voeren aangekomen, is het wel even zoeken, maar na ongeveer een kwartiertje stappen we bij de forelvijvers uit de auto.

Een man vertelt ons dat we gewoon kunnen beginnen en straks de vis per kilo af moeten rekenen. Ook wijst hij ons de vijver aan, waar we bronforel kunnen vangen. We parkeren onze tassen langs de kleine ondiepe vijver. Het water is helder en de bodem bedekt met draadalg, er is geen activiteit van vis te zien. Dirk is op de 2de vijver begonnen, omdat hij daar wel vis zag springen. Hij roept al snel dat ze bijten, maar dat hij misgeslagen heeft. Ik moet de regenboogforel sowieso nog op de foto hebben voor mijn soortenlijst, dus ga ik naast hem staan. Wanneer er een forel springt gooi ik mijn dobber ongeveer op zijn kop. Tien seconden later gaat deze onder en 'Ja, hoor. Hangen!' Het is maar een kleintje en daarom heb ik hem al snel op de kant. Na een paar foto's, gooi ik hem in het leefnet. De regenboogforel is vast binnen! Dirk heeft tijdens het maken van de foto ook een regenboogforel gevangen en Roman had al iets zien springen in de vijver waar de bronforel zou zitten.

Regenboogforel

We vissen nu met zijn drieën op het kleine vijvertje. Al snel gaat ook hier mijn dobber onder, ik sla aan, 'Yes! Alweer hangen!' Onderweg naar de kant zie ik niet één, maar twee bronforellen! Ik til de vis die aan het haakje hangt uit het water en besef me dat dit de makkelijkste missie ooit was. Nog geen 20 minuten gevist en beide targets zijn al binnen. Daarmee komt mijn soortenteller op 109 te staan! Kort daarna trekt Roman zijn bronforel uit het vijvertje en nog eens een paar minuten later heeft ook Dirk onze targetvis te pakken. We vissen nog even verder, alle drie weten we ze makkelijk achter elkaar door te vangen. Ik besluit om nog een grotere regenboog te gaan vangen op de derde visvijver. Ook hier duurt het maar een paar minuten voordat ik er één te pakken heb.

Ik mocht de eerste arresteren - bronforel

Roman had er niet veel later ook één te pakken

Ook voor Dirk was de missie al snel geslaagd

Als ik terug kom stel ik voor dat we dadelijk nog ergens anders gaan vissen. Als we hier heel de dag blijven moeten we straks 20kg vis mee naar huis nemen! Ik ben hier vaker in de buurt geweest en weet een mooie bocht op een beekje, maar een stukje rijden hier vandaan. Dat zien Dirk en Roman wel zitten, zeker als ze horen hoeveel soorten ik daar al heb gevangen. Voordat we vertrekken ziet Dirk kleine visjes zwemmen. Hij denkt dat het driedoornige stekelbaars is. Die heeft hij nog niet! Na eventjes pielen met een klein haakje en een dun mestpiertje wordt zijn vermoeden bevestigd. Dat zijn dus ook voor hem al twee nieuwe soorten!

Een stekelbaars uit een forelvijver

We pakken in, laten onze vis wegen, rekenen af en stappen weer in de auto. Ongeveer 20 minuten later komen we bij de beek. Ik hoop op een gestippelde alver, omdat de foto die ik daarvan heb niet al te best is. Ik maak een onderlijntje met daaraan haakmaat 22 aan mijn wartel, op de haak zet ik één made. Na een paar minuten krijgen Roman en ik allebei tegelijk beet! Dirk schept de vissen voor ons. Roman heeft een blankvoorn te pakken, die ving ik hier zelf nog nooit. Mijn vis is een beekforel en wat voor één! Hij heeft prachtige oranje stippen, die bij andere exemplaren die ik ving rood waren. Deze mag gelukkig wel weer zwemmen.

De derde forel soort van de dag

Serpeling

Dirk vist ondertussen met een schuifloodje, ook hij vangt hier nu zijn eerste vis, een serpeling. 'Die stond heel hoog op mijn verlanglijst!' zegt hij. De volgende worp vangt hij nog zo'n zelfde vis, Roman weet niet zeker of hem al ooit gevangen heeft, dus probeert hij even met Dirk zijn hengel om er ook één te scoren. Helaas lukt dit niet en vissen ze beiden met hun eigen hengel verder. In ongeveer een uur tijd weten Roman en ik, beide ook een serpeling op de kant te krijgen. Aan de montage lag het dus niet. Vlak voor de kant verspeel ik nog een vis, omdat ik even vergeten was, wat voor licht onderlijntje ik onder de dobber heb hangen. Dit is/was een vlagzalm. Die zou Dirk maar wat graag vangen, helaas krijgen we nog maar weinig beten. We zien wel af en toe een tikje en de maden zijn vaak leeggezogen, maar we weten niets te haken. Wanneer we nog ongeveer een half uurtje hebben om te vissen, vang ik nog één kleine elrits. De worp daarna kom ik vast te zitten en breekt mijn onderlijn. Ik besluit om er geen nieuwe meer aan te maken en te kijken hoe de Dirk en Roman vissen. Helaas wordt er niets meer gehaakt en rond half 4 besluiten we om aan de terugreis te beginnen. 

Elrits

In de auto hebben we het over onze visdag. Ondanks de regen, zijn we toch nog redelijk droog gebleven. Roman, die ik nog wil bedanken voor het rijden, heeft twee nieuwe soorten gevangen en Dirk had er maar liefst drie. Zelf ving ik drie soorten forel, waarvan ik er maar één op mijn lijst had staan. Jongens bedankt voor de gezelligheid op deze topdag!

Op pad met mijn pa

Het was al een hele tijd geleden dat ik nog eens met mijn pa gevist heb. Vorige week hadden we het er toevallig over. Hij zei dat we komend weekend wel weer eens op pad konden gaan. Afgelopen zondag zouden we gaan, ik mocht kiezen waar heen.

Mijn planning was natuurlijk een poging te wagen om een nieuwe soort te vangen. Ik twijfelde, maar koos er uiteindelijk voor om naar België te gaan, om daar de gestippelde alver achter de schubben aan te zitten.

Om half negen gaat de wekker. Ik maak koffie, lokvoer en broodjes. Er gaan twee bakjes maden mee, grote en kleine. Verder heb ik nog een stel pieren over van het vissen op de Waal. Rond tien uur staat mijn pa voor de deur en rijden we naar het zuiden. Van collega-soortenjagers heb ik gehoord dat het op de Ourthe stikt van de gestippelde alvers. Maar in een verslag van een visseninventarisatie op de Berwijn heb ik gelezen dat ze daar ook algemeen voorkomen.  Omdat de Berwijn dichterbij is dan de Ourthe, is de keuze snel gemaakt.

Wanneer we daar aan komen zie ik onder een overhangende struik al snel een paar vissen die net te groot zijn om gestippelde alvers te kunnen zijn. Toch gooi ik daar uit met een piertje, de vissen reageren geschrokken op het plonsje. Daarom kies ik nu voor een vast loodje en een zijlijntje. Hierdoor kan ik mijn aas mooi op half water aanbieden en drijft het niet weg. Om de vissen niet te laten schrikken laat ik het loodje voorzichtig zakken en neem ik zo'n vijftien meter afstand. Na een paar minuten krijg ik beet, Wow, dit is een veel grotere vis dan dat ik net zag zwemmen. Niet veel later komt de vis bij de kant en zie ik een beekforel van zeker 35cm. Ik schep hem, onthaak hem en maak een foto. Daarna mag hij weer zwemmen. Ik besluit om hier even te blijven zitten, terwijl mijn pa een eindje langs de beek af gaat lopen. Gestippelde alver houdt zich graag op op plekjes naast de harde stroming. Dus maak ik twee voerplekjes; één voor de bocht van de beek en één er na. Ondertussen vis ik verder onder de struik. Na ongeveer twintig minuten krijg ik weer een mooie aanbeet, een korte drill later heb ik weer een forel te pakken van ongeveer hetzelfde formaat als de vorige.

Dan komt mijn pa terug. Hij heeft geen vissen gezien en staat er een beetje van te kijken dat ik al twee forellen heb gevangen. Hij komt rustig bij me zitten. Hij kijkt vooral naar de hengel terwijl ik meer op de voerplekjes zit te letten, helaas zie ik op beide plekjes nog niks gebeuren. Dan gaat mijn reishengeltje weer krom. Wat is dit voor vis? Ik denk aan een grote kopvoorn of een mooie barbeel. Maar dan zie ik een flank in het water met een rode gloed. Weer een forel! Deze vecht wel heel erg hard. Na een tijdje komt  hij dichterbij, maar hij blijft vechten en ik krijg hem niet 1-2-3 geschept. Ik had al lang in de gaten dat dit om een PR ging. Wanneer ik hem op de kant heb kom ik er achter dat hij maar liefst 42cm is!

Wat een mooie vis. Ik vind het opvallend dat sommige een gelige gloed hebben en anderen juist meer rood zijn.

Omdat er op de voerplekjes nog steeds niets te zien is besluiten we om naar een ander stuk van de beek te rijden. Met gps kijk ik waar we eventueel kunnen proberen. Er is geen weg die langs de beek ligt, er zijn alleen nog twee brugjes in de buurt waar we vast wel kunnen proberen. Wanneer we bij de eerste aan komen zien we een vliegvisser. Die zullen we maar niet lastig vallen, dus rijden we door naar het tweede brugje. Wanneer we daar aan komen zien we geen mogelijkheid om te vissen, ik besluit om toch even in het water te gaan kijken. Als ik ze zie zwemmen verzin ik wel een manier om ze toch te vangen. Helaas zie ik niet één visje. 

Mijn pa heeft het aan zijn hart gehad en zijn conditie is niet super. Hij was al moe en had niet zo'n zin meer daarom besloten we om naar huis te gaan. Onderweg naar huis besluiten we om toch nog even een korte stop bij de Maas te maken. Ik kijk weer op de kaart en kom er achter dat de Maas bij Roosteren het meest op onze route ligt. Wanneer we daar zijn zien we dat het hier wel heel erg hard stroomt. Mijn pa vist met mijn feeder met 80 gram lood en een haak 12 met daarop een piertje, maar hij is al snel alles kwijt. Hij denkt dat het geen zin heeft om hier te vissen. Ik vis met mijn lichte spinhengeltje, met een haakje 18 en een made aan de haak. Ik gebruik twintig gram lood, door actief te vissen kom ik niet vast te zitten. Al snel komen er zwartbekgrondels boven. Ik loop langs de rivier af terwijl ik achter elkaar door grondels vang. Na ongeveer honderd meter kom ik bij een stuk waar er een beetje tegenstroom is, hier is ongeveer twee vierkante meter water waar het wateroppervlak bijna stil is. Precies op dat stukje is twintig gram lood meer dan genoeg. Ik gooi een paar handjes voer op de plek, maar blijf toch alleen maar grondels vangen. Maar dan krijg ik een flinke aanbeet! Wat voor een vis zou dit zijn? Ik zie al snel een rugvin en een stuk staartvin boven komen. Een paar minuten later komt de vis bij de kant, een flinke brasem van 52cm. Ik heb eigenlijk geluk gehad dat mijn haakje 18 en de dunne onderlijn het vol hielden met deze stroming.  Na deze vis besluiten we om terug te gaan naar de auto. 

Ondanks dat dit maar een korte sessie was, vond ik het superleuk om op twee heel verschillende wateren te vissen op één dag. Plus een PR beekforel en gewoon weer eens met mijn pa op pad te zijn is ook mooi.

Berwijn

Op internet kwam ik een verslag tegen van een visseninventarisatie in de Berwijn, net over de grens bij Eijsden. In dit verslag stond dat er verschillende soorten voorkomen die ik nog niet heb zoals sneep, gestippelde alver en barbeel.

Eergisteren ging ik er heen. Het was mijn bedoeling om heel vroeg te vertrekken, dat ging niet door omdat ik heel slecht in slaap kon komen. Toen ik uit bed kwam wilde ik eigenlijk niet meer gaan, maar toen mijn koffie op was heb ik toch de trein gepakt richting Maastricht en Eijsden. Ik nam mijn skateboard mee omdat het vier kilometer lopen is vanaf het station.

In Eijsden aangekomen rijd ik naar de beek toe. Wanneer ik bij de beek ben, zie ik meteen kleine visjes zwemmen. Ik ga er vanuit dat het elrits is en loop door, de volgende vissen die ik zie zijn kopvoorns. Ze zitten in 20cm diep water. Ik besluit ze met rust te laten en verder te zoeken naar een rustige plek. Deze kom ik stroomafwaarts niet tegen, daarom besluit ik verder stroomopwaarts te gaan kijken. Het lijkt alsof er hier ook niet echt geschikte stekken zijn. Na een tijdje maakt de beek een bocht het bos in en kan je er niet meer langs af lopen. Deze bocht is een stuk dieper dan de rest van de beek. Ik besluit om hier in de schaduw te gaan zitten. Eerst gooi ik in bij een schooltje kleine visjes, net wat ik al dacht, elrits. Deze is 1 cm groter

Elrits

als mijn vorige record. Nu besluit ik om mijn aasje eens in het diepste stuk te laten zakken. Nog geen minuut later krijg ik drie flinke tikken achter elkaar op mijn reishengeltje! Ik dacht aan een kopvoorn, omdat ik geen andere grotere vissen had zien zwemmen. Na een korte drill komt de vis boven, ik til hem uit het water en zie meteen dat het een barbeel is! Yes, die is binnen! Mijn 56ste vissoort tot nu toe. Ik neem vlug een foto en zet hem weer terug.

Barbeel

Na een tijdje verder vissen komt er een man in een zwembroek naar me toe. Hij spreekt Duits, dat kan ik wel verstaan maar niet spreken. Gelukkig verstaat hij wel Engels. Hij vist hier ook vaak en vertelt me dat ik in de schaduw moet vissen, omdat de vis schuwer is in de zon. Ik gooi in in de schaduw en krijg al snel beet, helaas zit de vis er niet aan en is mijn aas weg. Ik gooi nog een keer in en krijg bijna meteen weer beet. Dit is weer een barbeeltje, een stuk kleiner als de vorige. Nadat ik hem teruggezet heb, zegt de man dat hij zijn hengel gaat halen en dat hij zo terug is. Toen ik weer alleen zat kreeg ik een keiharde aanbeet. De vis trekt zonder problemen lijn van mijn molen af . Ik probeer hem in de bovenste water laag te krijgen, zodat hij minder profijt heeft van de stroming. Maar voordat ik de vis te zien krijg breekt mijn haakje af. 

Wanneer de man terug komt vissen we samen verder. Na ongeveer een kwartier krijg ik weer een flinke beet, dit is een iets minder sterke vis als net maar nog steeds een mooie drill. Zo gauw de vis in de buurt komt roept de man "Forel!". Dit is mijn derde pr van de dag. Een beekforel van 34 cm. Ik neem een foto en zet hem vlug terug, gelukkig racet hij meteen weer aan zo gauw hij het water raakt. 

Beekforel 

De man vertelt me dat aan de andere kant van de weg veel meer grote vis zit. Ik probeer hem uit te leggen dat ik vrij weinig om de grootte van de vis geef en liever een nieuwe soort vang dan een grote. Na een half uurtje niks meer vangen besluiten we toch om daar te gaan kijken. Hij wijst me meteen op grote kopvoorns en begint met maïs te vissen. Ik voel er weinig voor om hetzelfde te doen, met pieren kun je namelijk veel meer verschillende soorten vangen dan met maïs. De man loopt wat heen en weer langs de beek en gooit hier en daar een handje maïs. Wanneer hij klaar is met voeren, gaat hij ongeveer 100 meter verderop zitten. Ondertussen krijg ik vijf of zes keer beet, maar ik weet niets te haken. Na een tijdje roept de man dat hij beet heeft. Ik ren er heen en zie dat hij een joekel van een kopvoorn aan het drillen is. Hij is zeker 40 cm groot, dat is het dubbele van mijn pr! Nadat hij terug gezet is loop ik terug naar mijn spullen. Het is ondertussen half negen en ik moet nog naar huis toe, ik besluit om nog een half uurtje verder te vissen voordat ik terug naar Eijsden skate.

In de beek hangen een paar takken, ik probeer mijn piertje zo dicht mogelijk langs de takken aan te bieden. Dit levert best snel beten op, maar door de harde stroming valt het tegen iets te haken. Na een paar mislukte pogingen haak ik toch een mooie kopvoorn. Zoveel geweld heb ik nog niet eerder gehad op mijn kleine schuifhengeltje. Omdat het water best ondiep is duurt het toch niet erg lang voordat ik de vis op de kant heb. Weer een persoonlijk record! Na mijn vangst pak ik in en rijd ik weer naar Eijsden, vanuit daar ga ik met de trein terug naar Eindhoven.

Wat een geweldige dag was dit, vier persoonlijke records, waaronder een nieuwe soort. Een avondje waarop echt alles goed ging.

Kopvoorn - 36cm

Op zoek naar beekforel

Driedoornige stekelbaars

Afgelopen week ben ik naar de Voer gegaan, hopend op beekforel. Vanaf station Eijsden is dit best te lopen, er zijn alleen heel weinig stekken en veel vis heb ik ook niet gezien. Bij het eerste brugje dat ik tegenkwam is een trapje. Daar heb ik het even geprobeerd met maden en piertjes. Ik ving vooral driedoornige stekelbaarzen, verder nog twee kleine baarsjes. Omdat ik verder ook niets zag zwemmen in het ondiepe beekje ben ik doorgelopen. De beek loopt bij veel huizen door de achtertuin, dus daar kon ik niet vissen. Bij het volgende brugje aangekomen zie ik meteen een schooltje vissen weg schrikken door mijn voetstappen. Ik gooi een keer in en krijg al snel een vrij harde ruk aan mijn hengel. Zou dit een forel zijn? In het smalle beekje maakt de vis weinig kans. Wanneer ik de vis op de kant heb zie ik dat het een

Serpeling

serpeling is. Mijn vorig pr was een centimeter of acht, geen nieuwe soort, maar toch een record. Niet veel later komt er een man naar buiten, hij roept dat ik langs de vistrap zit te vissen. Dit was me niet opgevallen. Aan de andere kant van de brug is een watermolen, dus daar moet haast wel een vistrap zijn.

Ik houd er daarom maar mee op en zoek nog een uurtje of twee verder, door het gebrek aan goede stekken ben ik er maar mee opgehouden. Onder weg naar huis probeer ik vast te verzinnen waar ik de beekforel wel ga scoren. In de mail van Manolo stond dat er bij Meerssen plekken zijn waar ze wel vaker te vangen zijn. Dat ik ze vorige keer niet gezien heb wil niet zeggen dat ze er niet zitten..

Gisteren ben ik om  6:32 met de trein naar Meerssen gegaan. Deze keer ben ik vanaf het station de andere kant op gegaan. Daar een parkeerplaats op en door een bosje gelopen. Na een tijdje loopt het kleine paadje in het bos langs de Geul af. Daar ben ik in een binnenbocht gaan zitten. Deze keer met alleen drie knijploodjes en een haakje 12. De loodjes houden het aas onder water, maar de stroming zorgt ervoor dat het aas blijft zweven, vooral als het water hard stroomt is dit een fijne manier om je aas zwevend aan te bieden. Al snel krijg ik beten, of beter gezegd, harde knallen die ik niet verzilverd krijg. Tot vier, vijf keer toe. De volgende 

Kopvoorn

vis heeft minder geluk, een kopvoorn. Een paar centimeter groter dan mijn vorige record.

Op deze stek krijg ik nog wel vaker beet, maar vangen lukt niet meer. Ik zie wel af en toe de vis aan mijn haak, maar deze komen steeds weer weg. Ik vermoed dat het nog meer kopvoorns zijn. Ik besluit om toch het stuk aan de andere kant van het station te proberen. Omdat het vanochtend vroeg geregend heeft is het zandpaadje daar een glibberige modderpoel. Al glijdend loop ik langs de beek af, ondanks de regen is het water nog vrij helder. Ik gooi af en toe even uit op diepere plekjes. Na zo een paar honderd meter gelopen te hebben krijg ik een beetje. Een elrits, deze had ik vorige keer ook, maar ik vind ze nog steeds speciaal om te vangen. Knap dat hij het haakje 12 niet gezien heeft. Na een heel stuk wandelen zie ik grotere vissen door de beek racen, ze schieten meteen alle kanten op als ik in de buurt kom. Dat moet wel haast forel zijn! Ik gooi in met een stuk pier, maar ik zie ze niet meer. Ik wacht af terwijl ik rondkijk, na een paar keer een stukje lopen zie ik er weer één voorbij racen. Ik pak vlug mijn hengel en gooi precies in het kuiltje waar hij in weg is geschoten. Binnen een paar seconden krijg ik beet. De vis is misschien 25 centimeter, maar vliegt alle kanten op. Soms springt hij boven het water uit en komt dan bijna een meter verderop pas weer in het water. Na een kort gevecht til ik de vis uit het water... Yes! Gelukt! Wat een prachtige vis, alleen één borstvin is misvormd. Toch is dit misschien wel de mooiste vis die ik tot nu toe gevangen heb.

Beekforel - vissoort nummer 44