Es ist zeit, fürs Guppybach

Een paar weken geleden stuurde Marcel de Vries mij een filmpje, van iemand die in Duitsland op de 'Guppybach' met een schepnet gaat vissen. De 'Guppybach' is één van de laatste overgebleven beken waar koelwater in geloosd wordt. Door dit koelwater, is de watertemperatuur van deze beek altijd rond de 20 graden Celsius! In het filmpje worden verschillende zebra cichlides en zelfs een paar guppen gevangen! Daar moeten wij natuurlijk naar toe...

Vanochtend om 05:00 gaat de wekker. Na een bak koffie skate ik naar de Shell, die langs de afrit van de snelweg ligt. Wanneer ik aan kom staan Ruud Pannekeet, Jos Verruit en Marcel op me te wachten. Iedereen behalve Marcel, ziet er slaperig uit. Na ongeveer een uur rijden passeren we de grens. Daarna is het zo mistig, dat we langzamer moeten rijden, maar rond kwart voor acht is het zover. Iedereen maakt zijn hengels klaar, we besluiten om op te splitsen. Als iemand één van de twee soorten vangt, kan de rest op dezelfde plek proberen.

De centrale, waardoor de beek zo warm is

We hebben zo gezien dat er in heel de beek veel kopvoorntjes zwemmen, die gaan het ons niet makkelijker maken! Wanneer we beginnen met vissen, besluiten Jos en Marcel meteen wat verder stroomafwaarts een kijkje te nemen. Ruud blijft op een veelbelovend stuk met minder stroming staan, net na een duiker. Ik ga in mijn eentje stroomopwaarts van deze duiker zitten, net voor de stroomversnelling. Ik kijk in het water en zie meteen een heel klein visje beschutting zoeken langs een tak. Wanneer ik mijn haakje 30 met daaraan een pinkie, voor zijn neus laat zakken hapt hij meteen! Ik sla aan en wil het visje pakken, maar voordat ik hem goed bekeken heb spartelt hij zich weer vrij! Argh! Wat was dit? Het was zeker geen gup. Hij had wel wat weg van een zonnebaars zonder felle kleuren, of een hele lichte cichlide... Verder is er niks te zien, daarom probeer ik zo dicht mogelijk langs een overhangende bramenstruik af te vissen. Iedere keer zie ik mijn pennetje trillen, dat moet kleine vis zijn! Maar helaas krijg ik geen beten verzilverd.

Na nog een paar gemiste beten, komt Marcel naar me toe. 'Ik heb net die cichlide gevangen! En er zitten er best wel veel, als je wil kan je op mijn plek komen vissen.' Ik zeg hem dat ik er al één

verspeeld heb en dat er waarschijnlijk meer onder dit bosje zitten. 'Als het hier niet lukt, kom ik zo naar je toe.' zeg ik. Marcel besluit dat het wel goed gaat komen, daarna gaat hij weer terug naar zijn plekje. 

Ik vis weer verder op mijn plekje, er zal in ieder geval één visje van onder dit bosje op de foto moeten! Na een poosje naar de dobber te staren, besluit ik om eens aan de andere kant van de beek te kijken. Ik hoeft maar 20 meter om te lopen, daarom laat ik mijn hengel even liggen. Wanneer ik aan de overkant sta zie ik mijn dobber weer diezelfde verdachte trillingen maken! Ik klim, ren en ontwijk alle takken zo goed en snel als ik kan. Als ik mijn hengel op til, ben ik (zoals verwacht) te laat. Dit schiet niet op zo! Ik maak een nieuwe made aan mijn haakje en leg hem op precies hetzelfde plekje. Nu ga ik geconcentreerd zitten staren tot het weer gebeurd! Na ongeveer een kwartier begint het pennetje weer op dezelfde manier te trillen; ik sla aan... Ja! Weerstand! Ik til mijn pennetje op, maar dit is geen cichlide! Dit is een gup (Poecilia reticulata)! YES!! Ik roep naar Ruud, maar zie dat hij waarschijnlijk doorgelopen is. Ik maak een paar foto's van dit grootse kleine visje, waarna ik hem weer op dezelfde plek terug zet. Ik vind het moeilijk te geloven dat dit zojuist echt is gebeurd!

Gup (Poecilia reticulata)! 

Daarna zet ik een sprint in naar Jos, Ruud en Marcel. Als ik op hun plek kom zie ik dat Marcel waarschijnlijk nog verder stroomafwaarts is gelopen 'Je raadt nooit wat ik net teruggezet heb!' roep ik als ik aan kom rennen. Ik laat de foto zien, Ruud is meteen overtuigd: 'Pf, huh? Nou! Dan ga ik ook daar vissen!'

Wanneer we terug op mijn plekje zijn, laat ik Ruud precies zien hoe en waar ik de gup gevangen heb. Zelf probeer ik het nu aan de andere kant van de beek. Na een tijdje proberen komt Marcel aangelopen en hij zegt dat hij nog twee zebra cichliden bij heeft gevangen! We wisselen even info uit over onze laatste vangsten, daarna loop ik stroomafwaarts. Jos is nog op dezelfde plek aan het proberen. Ik begin langs de beek af te struinen, pas als ik ze tegenkom, ga ik vissen. Na een eindje wandelen zie ik een vrij dikke stronk in het water liggen, zo'n 50cm uit de kant. Eerst zie ik alleen een paar kopvoorns, maar

Zebra cichlide (Amatitlania nigrofasciata)

dan zie ik een donker visje met strepen! Dat is hem! Ik manoeuvreer mijn montage onder een bos takken door. Ik probeer de made voor zijn bek aan te bieden, maar dan hapt hij in het loodje! Argh, er is niks irritanter dan dat! Voordat ik het weet schiet er een twee cichilide onder de stronk vandaan die wel snapt dat lood niet eetbaar is en vol op de made duikt. Ik sla aan, hangen! Yes! Ik til het visje uit het water en ren er mee naar Jos, zodat hij een foto kan maken. Daarmee is de zebra cichlide (Amatitlania nigrofasciata) ook een feit. Dit is mijn 150ste soort wereldwijd! Het doel wat ik voor 2017 gesteld heb, is behaald!

Het is pas 11:00 en ik heb beide targets al binnen! Daarom leen ik mijn hengel uit aan Ruud en help ik Jos met het spotten van cichlides. Wanneer ik met Jos aan het zoeken ben, zien we dat ze gewoon nog op hetzelfde plekje liggen als waar ik hem ving! Ik laat Jos rustig zijn gang gaan en ga even kijken bij Marcel en Ruud, die hebben allebei nog geen guppen gezien... Ze hebben ondertussen hun waadpakken tevoorschijn gehaald en staan in de beek te zoeken naar een guppy.

Marcel en Ruud in actie

Wanneer ik een uurtje later weer bij Jos ga kijken, is hij net zijn spullen bij elkaar aan het rapen. Hij heeft zojuist tot twee keer toe een cichlide verspeeld door lijnbreuk, maar bij de 3de was het raak! We lopen samen terug naar Marcel en Ruud. Zij hebben nog altijd geen beten gehad langs de bramenstruiken. 

'Als ik jou was, zou ik voor de cichlide gaan' zeg ik tegen Ruud, die lijkt een stuk makkelijker te vangen dan een gup... Ruud geeft me gelijk, daarom lopen we samen stroomafwaarts, zodat ik weer kan helpen met spotten. Helaas zien we er niet veel meer, degene die we wel zien, zijn ons te slim af. Na een poosje proberen te helpen, bedenk ik me dat het misschien beter is om Ruud zijn gang te laten gaan. Daarom ga ik bij Jos zitten kijken hoe hij wat kopvoorntjes en riviergrondels vangt, ondertussen gaat Marcel bij Ruud in de buurt staan.

Net voordat het tijd is om te gaan, wil ik gaan kijken of Ruud al een cichlide heeft. Als ik daar aan kom, staat hij te poseren en Marcel foto's te maken! 'Yes! Dat is wat ik wou zien!' roep ik enthousiast. Nu heeft iedereen de zebra cichlide op zijn lijstje toegevoegd! Als het visje weer zwemt, besluiten we om onze spullen te pakken en weer richting het altijd zonnige Nederland te vertrekken. Wat een fantastische dag! Naast de gewenste target(s) vingen we ook nog riviergrondel, kopvoorn en Jos pakte zelfs nog een klein barbeeltje! Het enige wat er aan deze dag ontbrak, waren een paar extra guppen...

Marcel bedankt voor het rijden en jullie alle drie bedankt voor de leuke, gezellige sessie! Altijd super om met een groepje gelijkgestemden op pad te gaan en het is al helemaal geweldig als iedereen op zo'n dag een nieuwe soort vangt!

Berwijn

Op internet kwam ik een verslag tegen van een visseninventarisatie in de Berwijn, net over de grens bij Eijsden. In dit verslag stond dat er verschillende soorten voorkomen die ik nog niet heb zoals sneep, gestippelde alver en barbeel.

Eergisteren ging ik er heen. Het was mijn bedoeling om heel vroeg te vertrekken, dat ging niet door omdat ik heel slecht in slaap kon komen. Toen ik uit bed kwam wilde ik eigenlijk niet meer gaan, maar toen mijn koffie op was heb ik toch de trein gepakt richting Maastricht en Eijsden. Ik nam mijn skateboard mee omdat het vier kilometer lopen is vanaf het station.

In Eijsden aangekomen rijd ik naar de beek toe. Wanneer ik bij de beek ben, zie ik meteen kleine visjes zwemmen. Ik ga er vanuit dat het elrits is en loop door, de volgende vissen die ik zie zijn kopvoorns. Ze zitten in 20cm diep water. Ik besluit ze met rust te laten en verder te zoeken naar een rustige plek. Deze kom ik stroomafwaarts niet tegen, daarom besluit ik verder stroomopwaarts te gaan kijken. Het lijkt alsof er hier ook niet echt geschikte stekken zijn. Na een tijdje maakt de beek een bocht het bos in en kan je er niet meer langs af lopen. Deze bocht is een stuk dieper dan de rest van de beek. Ik besluit om hier in de schaduw te gaan zitten. Eerst gooi ik in bij een schooltje kleine visjes, net wat ik al dacht, elrits. Deze is 1 cm groter

Elrits

als mijn vorige record. Nu besluit ik om mijn aasje eens in het diepste stuk te laten zakken. Nog geen minuut later krijg ik drie flinke tikken achter elkaar op mijn reishengeltje! Ik dacht aan een kopvoorn, omdat ik geen andere grotere vissen had zien zwemmen. Na een korte drill komt de vis boven, ik til hem uit het water en zie meteen dat het een barbeel is! Yes, die is binnen! Mijn 56ste vissoort tot nu toe. Ik neem vlug een foto en zet hem weer terug.

Barbeel

Na een tijdje verder vissen komt er een man in een zwembroek naar me toe. Hij spreekt Duits, dat kan ik wel verstaan maar niet spreken. Gelukkig verstaat hij wel Engels. Hij vist hier ook vaak en vertelt me dat ik in de schaduw moet vissen, omdat de vis schuwer is in de zon. Ik gooi in in de schaduw en krijg al snel beet, helaas zit de vis er niet aan en is mijn aas weg. Ik gooi nog een keer in en krijg bijna meteen weer beet. Dit is weer een barbeeltje, een stuk kleiner als de vorige. Nadat ik hem teruggezet heb, zegt de man dat hij zijn hengel gaat halen en dat hij zo terug is. Toen ik weer alleen zat kreeg ik een keiharde aanbeet. De vis trekt zonder problemen lijn van mijn molen af . Ik probeer hem in de bovenste water laag te krijgen, zodat hij minder profijt heeft van de stroming. Maar voordat ik de vis te zien krijg breekt mijn haakje af. 

Wanneer de man terug komt vissen we samen verder. Na ongeveer een kwartier krijg ik weer een flinke beet, dit is een iets minder sterke vis als net maar nog steeds een mooie drill. Zo gauw de vis in de buurt komt roept de man "Forel!". Dit is mijn derde pr van de dag. Een beekforel van 34 cm. Ik neem een foto en zet hem vlug terug, gelukkig racet hij meteen weer aan zo gauw hij het water raakt. 

Beekforel 

De man vertelt me dat aan de andere kant van de weg veel meer grote vis zit. Ik probeer hem uit te leggen dat ik vrij weinig om de grootte van de vis geef en liever een nieuwe soort vang dan een grote. Na een half uurtje niks meer vangen besluiten we toch om daar te gaan kijken. Hij wijst me meteen op grote kopvoorns en begint met maïs te vissen. Ik voel er weinig voor om hetzelfde te doen, met pieren kun je namelijk veel meer verschillende soorten vangen dan met maïs. De man loopt wat heen en weer langs de beek en gooit hier en daar een handje maïs. Wanneer hij klaar is met voeren, gaat hij ongeveer 100 meter verderop zitten. Ondertussen krijg ik vijf of zes keer beet, maar ik weet niets te haken. Na een tijdje roept de man dat hij beet heeft. Ik ren er heen en zie dat hij een joekel van een kopvoorn aan het drillen is. Hij is zeker 40 cm groot, dat is het dubbele van mijn pr! Nadat hij terug gezet is loop ik terug naar mijn spullen. Het is ondertussen half negen en ik moet nog naar huis toe, ik besluit om nog een half uurtje verder te vissen voordat ik terug naar Eijsden skate.

In de beek hangen een paar takken, ik probeer mijn piertje zo dicht mogelijk langs de takken aan te bieden. Dit levert best snel beten op, maar door de harde stroming valt het tegen iets te haken. Na een paar mislukte pogingen haak ik toch een mooie kopvoorn. Zoveel geweld heb ik nog niet eerder gehad op mijn kleine schuifhengeltje. Omdat het water best ondiep is duurt het toch niet erg lang voordat ik de vis op de kant heb. Weer een persoonlijk record! Na mijn vangst pak ik in en rijd ik weer naar Eijsden, vanuit daar ga ik met de trein terug naar Eindhoven.

Wat een geweldige dag was dit, vier persoonlijke records, waaronder een nieuwe soort. Een avondje waarop echt alles goed ging.

Kopvoorn - 36cm