Bronforel uit België

Al een aantal weken geleden sprak ik Roman Scheaken weer eens, we vonden dat het weer eens tijd was om samen een visje te vangen. We waren eerst van plan om naar zee te rijden, maar op soortenjagers kwamen foto's voorbij van Marcel de Vries en Jos Verruijt van bronforellen gevangen op een forelvijver in België. Die hadden we beide nog nooit gevangen. Ik miste de regenboogforel ook nog en die zou er ook makkelijk te vangen zijn. Daarom stelde ik Roman voor om daarheen te gaan in plaats van de zee. Roman vond het een goed plan en Dirk Temmink sloot later ook aan. Op 18 Maart hadden we om 8:20 op station Nijmegen afgesproken elkaar te ontmoeten.

Om half zeven gaat de wekker. Alles staat al klaar, daarom ben ik vlug de deur uit en loop ik vanuit Juul naar station Geldrop. Dirk ontmoet ik in 's-Hertogenbosch, waar we dankzij slechte timing van de NS de trein missen. Een half uur later dan gepland stappen we bij Roman in de auto en zijn we onder weg naar onze target. In Voeren aangekomen, is het wel even zoeken, maar na ongeveer een kwartiertje stappen we bij de forelvijvers uit de auto.

Een man vertelt ons dat we gewoon kunnen beginnen en straks de vis per kilo af moeten rekenen. Ook wijst hij ons de vijver aan, waar we bronforel kunnen vangen. We parkeren onze tassen langs de kleine ondiepe vijver. Het water is helder en de bodem bedekt met draadalg, er is geen activiteit van vis te zien. Dirk is op de 2de vijver begonnen, omdat hij daar wel vis zag springen. Hij roept al snel dat ze bijten, maar dat hij misgeslagen heeft. Ik moet de regenboogforel sowieso nog op de foto hebben voor mijn soortenlijst, dus ga ik naast hem staan. Wanneer er een forel springt gooi ik mijn dobber ongeveer op zijn kop. Tien seconden later gaat deze onder en 'Ja, hoor. Hangen!' Het is maar een kleintje en daarom heb ik hem al snel op de kant. Na een paar foto's, gooi ik hem in het leefnet. De regenboogforel is vast binnen! Dirk heeft tijdens het maken van de foto ook een regenboogforel gevangen en Roman had al iets zien springen in de vijver waar de bronforel zou zitten.

Regenboogforel

We vissen nu met zijn drieën op het kleine vijvertje. Al snel gaat ook hier mijn dobber onder, ik sla aan, 'Yes! Alweer hangen!' Onderweg naar de kant zie ik niet één, maar twee bronforellen! Ik til de vis die aan het haakje hangt uit het water en besef me dat dit de makkelijkste missie ooit was. Nog geen 20 minuten gevist en beide targets zijn al binnen. Daarmee komt mijn soortenteller op 109 te staan! Kort daarna trekt Roman zijn bronforel uit het vijvertje en nog eens een paar minuten later heeft ook Dirk onze targetvis te pakken. We vissen nog even verder, alle drie weten we ze makkelijk achter elkaar door te vangen. Ik besluit om nog een grotere regenboog te gaan vangen op de derde visvijver. Ook hier duurt het maar een paar minuten voordat ik er één te pakken heb.

Ik mocht de eerste arresteren - bronforel

Roman had er niet veel later ook één te pakken

Ook voor Dirk was de missie al snel geslaagd

Als ik terug kom stel ik voor dat we dadelijk nog ergens anders gaan vissen. Als we hier heel de dag blijven moeten we straks 20kg vis mee naar huis nemen! Ik ben hier vaker in de buurt geweest en weet een mooie bocht op een beekje, maar een stukje rijden hier vandaan. Dat zien Dirk en Roman wel zitten, zeker als ze horen hoeveel soorten ik daar al heb gevangen. Voordat we vertrekken ziet Dirk kleine visjes zwemmen. Hij denkt dat het driedoornige stekelbaars is. Die heeft hij nog niet! Na eventjes pielen met een klein haakje en een dun mestpiertje wordt zijn vermoeden bevestigd. Dat zijn dus ook voor hem al twee nieuwe soorten!

Een stekelbaars uit een forelvijver

We pakken in, laten onze vis wegen, rekenen af en stappen weer in de auto. Ongeveer 20 minuten later komen we bij de beek. Ik hoop op een gestippelde alver, omdat de foto die ik daarvan heb niet al te best is. Ik maak een onderlijntje met daaraan haakmaat 22 aan mijn wartel, op de haak zet ik één made. Na een paar minuten krijgen Roman en ik allebei tegelijk beet! Dirk schept de vissen voor ons. Roman heeft een blankvoorn te pakken, die ving ik hier zelf nog nooit. Mijn vis is een beekforel en wat voor één! Hij heeft prachtige oranje stippen, die bij andere exemplaren die ik ving rood waren. Deze mag gelukkig wel weer zwemmen.

De derde forel soort van de dag

Serpeling

Dirk vist ondertussen met een schuifloodje, ook hij vangt hier nu zijn eerste vis, een serpeling. 'Die stond heel hoog op mijn verlanglijst!' zegt hij. De volgende worp vangt hij nog zo'n zelfde vis, Roman weet niet zeker of hem al ooit gevangen heeft, dus probeert hij even met Dirk zijn hengel om er ook één te scoren. Helaas lukt dit niet en vissen ze beiden met hun eigen hengel verder. In ongeveer een uur tijd weten Roman en ik, beide ook een serpeling op de kant te krijgen. Aan de montage lag het dus niet. Vlak voor de kant verspeel ik nog een vis, omdat ik even vergeten was, wat voor licht onderlijntje ik onder de dobber heb hangen. Dit is/was een vlagzalm. Die zou Dirk maar wat graag vangen, helaas krijgen we nog maar weinig beten. We zien wel af en toe een tikje en de maden zijn vaak leeggezogen, maar we weten niets te haken. Wanneer we nog ongeveer een half uurtje hebben om te vissen, vang ik nog één kleine elrits. De worp daarna kom ik vast te zitten en breekt mijn onderlijn. Ik besluit om er geen nieuwe meer aan te maken en te kijken hoe de Dirk en Roman vissen. Helaas wordt er niets meer gehaakt en rond half 4 besluiten we om aan de terugreis te beginnen. 

Elrits

In de auto hebben we het over onze visdag. Ondanks de regen, zijn we toch nog redelijk droog gebleven. Roman, die ik nog wil bedanken voor het rijden, heeft twee nieuwe soorten gevangen en Dirk had er maar liefst drie. Zelf ving ik drie soorten forel, waarvan ik er maar één op mijn lijst had staan. Jongens bedankt voor de gezelligheid op deze topdag!

Berwijn

Op internet kwam ik een verslag tegen van een visseninventarisatie in de Berwijn, net over de grens bij Eijsden. In dit verslag stond dat er verschillende soorten voorkomen die ik nog niet heb zoals sneep, gestippelde alver en barbeel.

Eergisteren ging ik er heen. Het was mijn bedoeling om heel vroeg te vertrekken, dat ging niet door omdat ik heel slecht in slaap kon komen. Toen ik uit bed kwam wilde ik eigenlijk niet meer gaan, maar toen mijn koffie op was heb ik toch de trein gepakt richting Maastricht en Eijsden. Ik nam mijn skateboard mee omdat het vier kilometer lopen is vanaf het station.

In Eijsden aangekomen rijd ik naar de beek toe. Wanneer ik bij de beek ben, zie ik meteen kleine visjes zwemmen. Ik ga er vanuit dat het elrits is en loop door, de volgende vissen die ik zie zijn kopvoorns. Ze zitten in 20cm diep water. Ik besluit ze met rust te laten en verder te zoeken naar een rustige plek. Deze kom ik stroomafwaarts niet tegen, daarom besluit ik verder stroomopwaarts te gaan kijken. Het lijkt alsof er hier ook niet echt geschikte stekken zijn. Na een tijdje maakt de beek een bocht het bos in en kan je er niet meer langs af lopen. Deze bocht is een stuk dieper dan de rest van de beek. Ik besluit om hier in de schaduw te gaan zitten. Eerst gooi ik in bij een schooltje kleine visjes, net wat ik al dacht, elrits. Deze is 1 cm groter

Elrits

als mijn vorige record. Nu besluit ik om mijn aasje eens in het diepste stuk te laten zakken. Nog geen minuut later krijg ik drie flinke tikken achter elkaar op mijn reishengeltje! Ik dacht aan een kopvoorn, omdat ik geen andere grotere vissen had zien zwemmen. Na een korte drill komt de vis boven, ik til hem uit het water en zie meteen dat het een barbeel is! Yes, die is binnen! Mijn 56ste vissoort tot nu toe. Ik neem vlug een foto en zet hem weer terug.

Barbeel

Na een tijdje verder vissen komt er een man in een zwembroek naar me toe. Hij spreekt Duits, dat kan ik wel verstaan maar niet spreken. Gelukkig verstaat hij wel Engels. Hij vist hier ook vaak en vertelt me dat ik in de schaduw moet vissen, omdat de vis schuwer is in de zon. Ik gooi in in de schaduw en krijg al snel beet, helaas zit de vis er niet aan en is mijn aas weg. Ik gooi nog een keer in en krijg bijna meteen weer beet. Dit is weer een barbeeltje, een stuk kleiner als de vorige. Nadat ik hem teruggezet heb, zegt de man dat hij zijn hengel gaat halen en dat hij zo terug is. Toen ik weer alleen zat kreeg ik een keiharde aanbeet. De vis trekt zonder problemen lijn van mijn molen af . Ik probeer hem in de bovenste water laag te krijgen, zodat hij minder profijt heeft van de stroming. Maar voordat ik de vis te zien krijg breekt mijn haakje af. 

Wanneer de man terug komt vissen we samen verder. Na ongeveer een kwartier krijg ik weer een flinke beet, dit is een iets minder sterke vis als net maar nog steeds een mooie drill. Zo gauw de vis in de buurt komt roept de man "Forel!". Dit is mijn derde pr van de dag. Een beekforel van 34 cm. Ik neem een foto en zet hem vlug terug, gelukkig racet hij meteen weer aan zo gauw hij het water raakt. 

Beekforel 

De man vertelt me dat aan de andere kant van de weg veel meer grote vis zit. Ik probeer hem uit te leggen dat ik vrij weinig om de grootte van de vis geef en liever een nieuwe soort vang dan een grote. Na een half uurtje niks meer vangen besluiten we toch om daar te gaan kijken. Hij wijst me meteen op grote kopvoorns en begint met maïs te vissen. Ik voel er weinig voor om hetzelfde te doen, met pieren kun je namelijk veel meer verschillende soorten vangen dan met maïs. De man loopt wat heen en weer langs de beek en gooit hier en daar een handje maïs. Wanneer hij klaar is met voeren, gaat hij ongeveer 100 meter verderop zitten. Ondertussen krijg ik vijf of zes keer beet, maar ik weet niets te haken. Na een tijdje roept de man dat hij beet heeft. Ik ren er heen en zie dat hij een joekel van een kopvoorn aan het drillen is. Hij is zeker 40 cm groot, dat is het dubbele van mijn pr! Nadat hij terug gezet is loop ik terug naar mijn spullen. Het is ondertussen half negen en ik moet nog naar huis toe, ik besluit om nog een half uurtje verder te vissen voordat ik terug naar Eijsden skate.

In de beek hangen een paar takken, ik probeer mijn piertje zo dicht mogelijk langs de takken aan te bieden. Dit levert best snel beten op, maar door de harde stroming valt het tegen iets te haken. Na een paar mislukte pogingen haak ik toch een mooie kopvoorn. Zoveel geweld heb ik nog niet eerder gehad op mijn kleine schuifhengeltje. Omdat het water best ondiep is duurt het toch niet erg lang voordat ik de vis op de kant heb. Weer een persoonlijk record! Na mijn vangst pak ik in en rijd ik weer naar Eijsden, vanuit daar ga ik met de trein terug naar Eindhoven.

Wat een geweldige dag was dit, vier persoonlijke records, waaronder een nieuwe soort. Een avondje waarop echt alles goed ging.

Kopvoorn - 36cm

Meerssen

Om 5:45 gaat de wekker. Ik zet koffie voor onderweg en pak om 6:32 de trein naar Maastricht, daar moet ik overstappen om in Meerssen te komen.

Waarom Meerssen? Manolo Sendon plaatste een paar dagen geleden een foto van een rivierdonderpad op www.soortenjagers.nl. Sinds ik bezig ben met soortenjagen heb ik gedroomd van deze vis. Ik heb op de foto gereageerd dat ik deze ook graag wil vangen. Manolo heeft me de dag er na een mail gestuurd met veel goede informatie over de Geul bij Meerssen.

Het gereedschap van vandaag

Ik wist al dat de Geul niet erg breed is en dat ik er sowieso in zou gaan om een paar stenen om te rollen. Daarom heb ik een oude kapotte hengel doormidden gezaagd en daar, met Gaffa-tape, het kleinste molentje wat ik heb aan gezet. Dit past mooi in mijn rugzak en leek me kort genoeg om nog mee om te gaan tijdens het stenen rollen.

Eenmaal bij de Geul aangekomen herken ik al snel het 'eilandje' waar Manolo het over had in zijn mail. Ik besluit om eerst even door te lopen in de hoop op elrits. Het is nog best vroeg en een beetje fris, ik wacht wel even met het water in gaan. Een stukje verder gooi ik mijn hengeltje uit en al snel krijg ik beet, een baarsje. Een paar minuten later nog een. Ik loop wat langs de beek af in de hoop iets te zien zwemmen, maar dat valt tegen. Dus besluit ik om terug te gaan naar het eilandje en daar het water in te gaan. Ik rol mijn broek op en ruil mijn schoenen om voor slippers. Het water is verrassend koud voor deze tijd van het jaar. Wanneer ik een flinke steen omrol zie ik meteen een stuk of vijf visjes wegschieten, waaronder bermpjes, een riviergrondel en een rivierdonderpad. Eén bermpje blijft liggen, ik probeer deze te vangen maar merk dat mijn hengel te lang is om het aas goed te kunnen sturen. Ik bijt mijn lijn net boven de wartel door en maak er, met het stukje hoofdlijn dat nog over is, een lus aan. Na een paar stenen om te rollen zitten er weer een paar visjes, alleen bermpjes. Ik probeer de handlijn voor hun neus te krijgen, maar dit zinkt niet snel genoeg. Vervelend!

Elrits

Voor mij een droomvis, ook al is ie maar 7cm! - Rivierdonderpad

Ik draai nog wat stenen om en begin steeds harder te balen, zo gaat het niet lukken! Dan zie ik een stuk hengel liggen tussen de stenen (links op de foto). Hier knoop ik mijn handlijn aan vast. Als ik mijn hand onder water tegen de stroom inhoudt kan ik de stok voor me uit wijzen, waardoor het aas zo'n 15-20cm naast mijn hand ligt. Op deze manier krijg ik ook geen rimpeling in het water, wat slecht is voor het zicht. Ik draai een steen om, niets. Dan voel ik iets tikken aan mijn voet. Binnen no-time zie ik een hele school visjes tegen mijn voeten en benen kopstoten, ik denk dat ze hetzelfde doen als de gaffa rufa visjes die ze voor pedicure gebruiken. Ik laat ze even hun gang gaan, omdat het best een fijn gevoel is. Na een paar minuten besluit ik om ze mijn made eens aan te bieden. Al snel hangt er een visje aan, het is een elrits! Dat is alvast één nieuwe soort! Ik vang er nog twee meer voordat ze wegschrikken, dan ga ik verder met stenen omdraaien. Ik vang eerst een bermpje, die zich van de haak worstelt in mijn hand, voordat ik een foto kon maken heeft hij zich alweer vrij gesparteld. Al snel kom ik weer een rivierdonderpad tegen, deze lijkt weg te schrikken maar gaat ongeveer 60cm verderop weer liggen. Ik houd het oude stuk hengel in de goede richting en.. ja hoor! Hij zit goed gehaakt, dus deze blijft mooi zitten. Ik knip een paar foto's en zet hem terug. Yes! Precies waar ik voor gekomen ben.
In de mail die ik kreeg stond ook nog wat over beekdonderpadden, barbeel, sneep en  beekforellen. Omdat de rivierdonderpad en de beekdonderpad bijna identiek zijn en het al gelukt is om de rivierdonderpad te vangen, besluit ik om naar de stek voor beekdonderpadden te gaan. Onderweg daar naartoe zie ik een heel

Beekdonderpad

ondiep beekje dezelfde kant op stromen als waar ik heen moet. Ik loop er even naartoe, er liggen veel platte stenen op de bodem. Dat zijn perfecte verstopplekjes voor donderpadden, dus besluit ik om hier vast te water te gaan. De eerste die ik zie is misschien wel 10cm groot, helaas racet deze ervandoor. Ik begin tegen de stroming in te lopen, dit is eigenlijk de verkeerde kant op, maar ze zitten hier en dit is de beste manier om te vangen. Al snel vind ik een kleinere die niet bang voor me is, deze hapt binnen een paar seconden op mijn aas. Omdat het water hier zo ondiep is, is het hier een stuk makkelijker. Geweldig! Dat is vissoort nummer 42 voor mij! Ik klim uit het mini-beekje en kijk meteen een lama en een gans aan. Alsof ze me in de gaten hielden. Nu de beekforel proberen. Ik loop naar het puntje wat ik op mijn kaartje had gezet. Dit is ongeveer een kilometer wandelen. Daar aangekomen staat deze 'omweg' van
de Geul droog! Is dit wel de goede stek? Ik trek

"Wat staat die gozer daar nou blij te wezen in de plomp?"

mijn slippers weer aan klim naar beneden. De grond hier is een dikke laag blubber, waar ik maar moeilijk doorheen kom. Wanneer ik eigenlijk besluit om terug te gaan zie ik een eind verderop weer een mooi stromende beek. Misschien is dat de plek voor beekforel? Wanneer ik daar aankom zie ik dat ik precies boven de sluis ben, de grens tussen de rivierdonderpadden en de beekdonderpadden. Ik gooi nog een paar keer uit op het bredere stuk na de sluis, dit keer met een mestpiertje. Helaas levert dit niets op. Rond 16:40 ben ik er mee opgehouden en terug richting Eindhoven gegaan. Toch drie nieuwe soorten gevangen op één dag, dat is een hele mooie eindstand. Die grotere beekvissen komen nog wel..