Eindelijk dan die pollak

Na het Engelandavontuur samen met Dirk waarover ik eerder in een tweedelig blog berichtte, stond het vissen even op een lager pitje. Er moest weer even wat meer gewerkt worden ter voorbereiding op de zomer. In heel juni en tot en met 15 juli ben ik uiteindelijk slechts twee keer naar zee geweest en beiden keren ving ik weinig vis en al helemaal niet de gewenste targets.

Eindelijk is dan ook mijn eerste Nederlandse pollakje een feit.
Foto’s: Dave van Balkum

In de tussentijd heb ik wel Savivas haakjes in maatje no. 30 aangeschaft. Als je daar een driehaaks onderlijntje van maakt, met wat glitterend spul op de haak, zou je er zandspieringen (Ammodytes tobianus) mee moeten kunnen vangen... Marcel de Vries deed dat begin juli nog eventjes voor en ook weer op dezelfde plek in IJmuiden. Zijn goede voorbeeld wilde ik natuurlijk zelf ook proberen te volgen en daarnaast ben ik de pollakjes die er vorig jaar rond deze tijd gevangen werden niet vergeten! Want ook die pollak (Pollachius pollachius) ontbrak nog immer op mijn lijst. Omdat Dave van Balkum net terug was uit Spanje en ik dus visplannen aan het maken was, nam ik contact met hem op. Hoewel hij goed bekend is in het havengebied van Ijmuiden hij hij toch wat vragen over die bijzondere stek van ons bij de Zuidpier, waar al zoveel bijzondere soorten bovengekomen zijn. Na enig telefonisch overleg besloten we dat we op 16 juli zouden afspreken op station Heiloo, om vervolgens samen die stek te gaan bevissen.

Lees verder

Soortenjagen aan de overkant (deel 1)

Tijdens onze eerste gezamenlijke sessie aan de Waal, vertelde ik mede-soortenjager Dirk dat ik graag eens met de bus naar Engeland zou gaan, om daar dan een paar dagen van de boot te vissen. Het doel zou daarbij dan vooral zijn om aan de overzijde van de Noordzee in ieder geval één haai en één rog te vangen. Er ging nog de nodige tijd overheen voor we er aan toe kwamen om die eerst nog wat ‘vage’ plannen te concretiseren, maar toen ging het ineens snel en hadden we uiteindelijk drie weken van te voren alles geregeld. We zouden op 24 mei jl. de bus nemen om vervolgens om 23.00 te vertrekken met de ferry naar Dover. Vanuit de veerhaven aan de overkant was het vervolgens zo’n 20 minuten sjouwen tot een pinautomaat en een bushalte. Dan tenslotte nog een iets langer dan een uur met de bus naar onze eindbestemming Ramsgate en dan nog tien minuten lopen naar het hotel waar we B&B hadden geboekt. Je moet wat tijd inruimen voor zo’n buitenlandtripje met het openbaar vervoer…

Ook vismaat Dirk ving zijn eerste stekelrog.

Op de dag van ons vertrek staat Dirk rond 14.00 uur op het station van mijn woonplaats. Dat geeft ons zowaar nog de gelegenheid om vóór we naar Engeland vertrekken nog te proberen een zonnebaars(Lepomis gibbosus) voor hem te scoren, want dat kleurrijke visje ontbreekt nog op de lijst van Dirk.

Wanneer we eerst maar eens zijn spullen bij mij thuis hebben neergezet, lopen we naar het kanaal. Daar zien we wat flinke brasems en een paar zeelten, die we vervolgens natuurlijk ook proberen te vangen. Dan realiseren we ons dan dat we hier niet voor komen en lopen door naar de beoogde stekken. Daar zien we langs een ijzeren trapje enkele baarsjes en als ik onder het trapje kijk, zie ik warempel ook een zonnebaars liggen. Al snel heb ik hem te pakken en even later weet ook Dirk er eentje te vangen. Daarmee is het target van vandaag alvast binnen en we besluiten om nog een poging te wagen om een zeelt te vangen. Als we terug bij het begin van het kanaal komen, zien we de goudwinde. Het prachtige exemplaar dat ik hier al eerder ving. We proberen deze vis te verleiden met broodkorstjes en maïs. Dirk vangt tijdens die pogingen een flinke brasem en een zeelt. Zelf weet ik niks meer te vangen en dan is het tijd om onze spullen te gaan ophalen. We gaan zo echt vertrekken!

Lees verder

Een onverwacht avontuur

In de getijdentabel was me opgevallen dat op 9 april het water wel héél laag zou staan. Dit is ideaal om aan de kust tussen de stenen te peuteren, omdat je dan de diepere spleten met het blote oog kunt zien. Dat zijn de verstopplekken van normaliter wat verstopt levende vissoorten als zeedonderpadden en slijmvissen, maar er kunnen altijd verrassingen uit zo'n spleet tevoorschijn komen.

Kliplipvis (Ctenolabrus rupestris).

De planning was eerst om naar Zierikzee te gaan, maar onderweg zie ik dat de aansluitingen, door werkzaamheden, wel héél erg beroerd zijn. Ook al was ik om 9.00 uur vertrokken, nu blijkt dat ik op z’n vroegst pas zo rond 13.45 uur aan het vissen kan zijn! Wanneer ik al in de tweede trein zit, besluit ik alsnog dat het verstandig is om mijn bestemming te wijzigen. IJmuiden is het eerste dat in me opkomt en daarom stap ik op het eerstvolgende station uit en pak de trein richting Amsterdam-Sloterdijk. Vanaf daar is het naar het havengebied van IJmuiden nog ongeveer 40 minuten met de bus.

Lees verder...