Een Nederlandse blogger, een Engelstalige vlogger?

De laatste tijd loop ik er steeds vaker tegen aan dat buitenlandse contacten mijn blogberichten niet fatsoenlijk kunnen lezen dankzij Google Translate. Daarbij kijk ik altijd heel erg graag naar vissers op YouTube, door die beide redenen ben ik zelf ook begonnen met visfilmpjes in elkaar te zetten. Natuurlijk ben ik nog een beetje aan het oefenen en is er ruimte voor betering, ik sta dan ook open voor suggesties en tips! Hieronder het filmpje van een heuse Nederlandse vorskwab (Raniceps raninus):

Eindelijk dan die pollak

Na het Engelandavontuur samen met Dirk waarover ik eerder in een tweedelig blog berichtte, stond het vissen even op een lager pitje. Er moest weer even wat meer gewerkt worden ter voorbereiding op de zomer. In heel juni en tot en met 15 juli ben ik uiteindelijk slechts twee keer naar zee geweest en beiden keren ving ik weinig vis en al helemaal niet de gewenste targets.

Eindelijk is dan ook mijn eerste Nederlandse pollakje een feit.
Foto’s: Dave van Balkum

In de tussentijd heb ik wel Savivas haakjes in maatje no. 30 aangeschaft. Als je daar een driehaaks onderlijntje van maakt, met wat glitterend spul op de haak, zou je er zandspieringen (Ammodytes tobianus) mee moeten kunnen vangen... Marcel de Vries deed dat begin juli nog eventjes voor en ook weer op dezelfde plek in IJmuiden. Zijn goede voorbeeld wilde ik natuurlijk zelf ook proberen te volgen en daarnaast ben ik de pollakjes die er vorig jaar rond deze tijd gevangen werden niet vergeten! Want ook die pollak (Pollachius pollachius) ontbrak nog immer op mijn lijst. Omdat Dave van Balkum net terug was uit Spanje en ik dus visplannen aan het maken was, nam ik contact met hem op. Hoewel hij goed bekend is in het havengebied van Ijmuiden hij hij toch wat vragen over die bijzondere stek van ons bij de Zuidpier, waar al zoveel bijzondere soorten bovengekomen zijn. Na enig telefonisch overleg besloten we dat we op 16 juli zouden afspreken op station Heiloo, om vervolgens samen die stek te gaan bevissen.

Lees verder

Soortenjagen ten top

Na mijn onverwachte avontuur in IJmuiden, alweer een tijdje geleden, kreeg ik van hoofdredacteur Peter Dohmen te horen dat de kliplipvis (Ctenolabrus repustris) nog ontbreekt op de NCRZ-recordlijst Nederlandse wateren. Zie: www.ncrz.nl Helaas heb ik geen getuigen van mijn vangst en had ik ook geen foto met meetlint kunnen maken en derhalve kon ik dan ook geen officieel lengterecord claimen bij de Nederlandse Commissie Record Zeevissen. Jammer, maar wat kunnen we daar aan doen? Juist! Terug gaan -drie man sterk- en er voor zorgen dat we nóg zo’n kliplipvis zouden vangen.

De kliplipvis (Ctenolabrus repustris) ontbreekt op dit moment nog op de
NCRZ-recordlijst Nederlandse wateren. Vismaat Jamie Steer heeft voor dit
exemplaar van 19 cm een recordclaim ingediend en wie weet komt het
officiële lengterecord voor deze soort dus op zijn naam!

Toevallig stuurde soortenjager Manolo Sendon mij juist in die tijd een berichtje. “Zin om op Koningsdag naar IJmuiden te gaan?” Natuurlijk heb ik daar zin in! Voor Manolo zou deze dag vooral om de donderpadden gaan. Ik was al van plan om het weekend daarop samen met Jamie Steer naar IJmuiden te gaan en daarom stelde ik Manolo voor om ook Jamie mee te vragen die donderdag.

Als ik in alle vroegte op deze Koningsdag op de afgesproken parkeerplaats aankom, staan Jamie en Manolo daar al te wachten. Vlug rijden we met z’n drieën door naar IImuiden en als we op de geplande stek aan komen, vissen we eerst met afgaand water tussen de stenen...

Lees verder

Deze mediterrane meun was voor mij het hoogtepunt van de dag

Gaidropsarus mediterraneus

Ongeleid projectiel

Een paar weken geleden wilde ik eigenlijk al achter de haring aan gaan. Mijn eerste plan was de Brouwersdam. Omdat dit heel slecht te bereiken is met het openbaar vervoer, zou ik samen met mijn pa gaan. Doordat de weersvoorspellingen niet echt goed waren ging dit vandaag voor de tweede keer niet door.

Vanochtend zat ik te twijfelen waar ik dan heen zou gaan, het weer leek heel erg mee te vallen. Onderweg naar het station loop ik nog steeds te twijfelen. Een weekje terug heb ik wat info gekregen van Theo Modder (van soortenjagers) over haring en spiering in Ijmuiden. Ondanks dat dit ook slecht bereikbaar is, koos ik er toch voor om bij de Marina haven te gaan vissen. Ongeveer 3 uur later stap ik uit de bus, ik wandel richting het dichtstbijzijnde havenhoofd. Het waait zo hard dat ik niet verder als een meter of 40 kom met het lichtere loodje. Er zijn de hele tijd meeuwen net buiten mijn bereik aan het duiken en ze vangen vis! Ik probeer het met een zwaarder loodje maar dat gaat te snel naar de bodem toe. Na een half uur proberen raakt mijn vertrouwen een beetje op, daarbij was het ook nog fris door de wind. Ik besluit om naar de volgende stek te lopen, aan de overkant van het strandje.

Deze pier/uitloper is eigenlijk een grote stapel stenen. Omdat het lastig is om er overheen te klimmen laat ik mijn spullen even liggen. Na een paar meter zie ik een hele grote school kleine visjes. Ik denk dat het sprotjes of jonge haringen waren, maar ze waren zo klein dat ik ze niet gevangen kreeg. Tussen de rotsen zag ik een mooie diepe spleet waar het stof uit omhoog kwam door de stroming. Daar heb ik het haakje van mijn korte hengeltje in laten zakken met een mestpiertje er aan. Ik verwachte er vrij weinig van, maar kreeg al snel beet! Het visje komt boven, zeker een donderpad, maar valt van de haak af. Dit stekje heeft me de rest van de dag bezig gehouden. Al snel vang ik een groene zeedonderpad. Kort daarna een gehoornde slijmvis. Daarna weer een groene zeedonderpad, dan nog een slijmvis. Ik besluit te blijven proberen totdat ik een (normale) zeedonderpad vang.

De grootste groene zeedonderpad

Slijmvis

Gehoornde slijmvis

Na een tijdje valt het stil. Ik vang een paar krabben en gooi ze tien meter verderop terug, zodat ze weg zijn van mijn plekje. Vier krabben later beginnen de visjes weer te bijten. Eerst een zwartbekgrondel, daarna twee groene zeedonderpadden en nog een zwartbekgrondel. Het volgende visje is de vis waar ik op hoopte, een zeedonderpad. Yes, nog geen haring of spiering gezien maar wel een nieuwe soort binnen. De volgende worp vang ik nog een zeedonderpad, deze wist de haak uit te spugen en voor ik een foto kon maken spartelde hij zich alweer vrij. Daarna heb ik nog een tijdje met de paternosters geprobeerd te vissen maar er gebeurde helaas niets meer. Tot het donker blijven zitten voor spiering is ook geen optie, want dan kan ik niet meer naar huis met het openbaar vervoer. Die moet ik toch ergens anders zien te strikken..

Zeedonderpad