Eindelijk dan die pollak

Na het Engelandavontuur samen met Dirk waarover ik eerder in een tweedelig blog berichtte, stond het vissen even op een lager pitje. Er moest weer even wat meer gewerkt worden ter voorbereiding op de zomer. In heel juni en tot en met 15 juli ben ik uiteindelijk slechts twee keer naar zee geweest en beiden keren ving ik weinig vis en al helemaal niet de gewenste targets.

Eindelijk is dan ook mijn eerste Nederlandse pollakje een feit.
Foto’s: Dave van Balkum

In de tussentijd heb ik wel Savivas haakjes in maatje no. 30 aangeschaft. Als je daar een driehaaks onderlijntje van maakt, met wat glitterend spul op de haak, zou je er zandspieringen (Ammodytes tobianus) mee moeten kunnen vangen... Marcel de Vries deed dat begin juli nog eventjes voor en ook weer op dezelfde plek in IJmuiden. Zijn goede voorbeeld wilde ik natuurlijk zelf ook proberen te volgen en daarnaast ben ik de pollakjes die er vorig jaar rond deze tijd gevangen werden niet vergeten! Want ook die pollak (Pollachius pollachius) ontbrak nog immer op mijn lijst. Omdat Dave van Balkum net terug was uit Spanje en ik dus visplannen aan het maken was, nam ik contact met hem op. Hoewel hij goed bekend is in het havengebied van Ijmuiden hij hij toch wat vragen over die bijzondere stek van ons bij de Zuidpier, waar al zoveel bijzondere soorten bovengekomen zijn. Na enig telefonisch overleg besloten we dat we op 16 juli zouden afspreken op station Heiloo, om vervolgens samen die stek te gaan bevissen.

Lees verder

Soortenjagen in de Oosterschelde

De Oosterschelde is een populaire duikplek. Van het duiken daar, zijn veel verslagen waar in staat wat ze gezien hebben en ook veel prachtige foto's. Hiervan wist ik dat er vaak slakdolf en snotolf gezien wordt in de winter. Dat zijn twee vissen die zo goed als nooit aan de hengel gevangen worden in Nederland. Als ze er zitten, moet het kunnen besloot ik samen met Marcel de Vries.

Op 10 december spraken we af bij het station in Roosendaal, waar vanuit we met zijn auto door zouden rijden naar Wemeldinge. Daar aangekomen visten we met lichte hengels en 40 gram lood. Slakfolf zou met storm zelfs ooit per ongeluk op de kant terecht komen, daarom gooiden we maar een paar meter in. Als aas gebruikten we één slikzager per haak, maat 14.

Het begon langzaam, maar na ongeveer een uurtje kwam de eerste beet voor mij. Een klein botje. Niet veel later ving Marcel een dikkopje. Na deze twee vissen kregen we wat vaker beet. Een paar dikkopjes later ving Marcel een klein scholletje. Niet veel later vang ik weer een platvisje, ook een schol! Hij is maar 12cm lang, maar het is wel een nieuwe soort voor mij. Dat is nummer 89! Hierna vangen we geen platvisjes meer. Wel vangen we allebei veel dikkopjes, waardoor we ons niet vervelen. Helaas hebben we geen slakdolf of snotolf gezien. Een goede reden om nog eens terug te gaan! Rond half elf zijn we gestopt met vissen.

Marcel bedankt voor de gezellige avond, de foto's en het regelen van het aas!

Alleen naar zee

Sinds het begin van de vakantie stond het eigenlijk al op mijn planning: zeevissen. Dat was er tot nu toe nog niet van gekomen. Vandaag was het dan zo ver, ik had brakwater- en zwarte grondel als target genomen. Verder had ik de grotere hengel bij waarmee ik verder kan vissen, hiermee hoop ik eigenlijk alleen dat er iets op bijt. Ik had alleen een bakje ongekookte garnalen bij als aas.

Aangekomen in Vlissingen ben ik vanuit het station meteen links gegaan en daar rond de Buitenhaven gewandeld. Er lagen overal veel oesters, scherpe krengen, waar vooral de lijn van mijn picker niet tegen kan. Na dat ik om een groot bedrijf heen gelopen ben kan ik daar naar beneden om langs het water af te lopen. Bijna helemaal bij het einde lijkt het me dat het er minder oesters liggen. Ook moet het hier wel een stuk dieper zijn want de boten varen binnen werp afstand voor me door. Ik maak aan mijn picker een haakje 22 en zet er het onderste staartsegment van een garnaal op. Deze gaat op de bodem met schuiflood. Op die andere hengel zet ik een haak 8 waar ik een hele garnaal op maak, bij deze zet ik het lood onderaan en zit de haak aan een zijlijntje. Dit is zodat de haak niet op de bodem komt, dat voorkomt dat de krabben het aas opeten. Al snel krijg ik een heel klein beetje op mijn picker, ik kan het maar net zien. Ik draai het visje binnen

 en zie al voordat hij aan de kant is dat het een grondeltje is. Een zwartbekgrondel of een brakwatergrondel. Het verschil is het beste te herkennen aan een zwart vlekje in de rugvin, zoals bij een baars, geen vlekje is een brakwatergrondel.
Deze heeft er geen dus dit is één nieuwe soort voor mij! Dat dacht ik tenminste! Op 14 September 2014 zag ik op www.soortenjagers.nl een dikkopje voorbij komen. Ik had wel van deze vis gehoord maar ik heb er eigenlijk nooit verder naar gezocht op internet. Deze leek zo donders veel op deze 'brakwatergrondels', dat ik begon te twijfelen. Om mijn twijfels weg te nemen heb ik deze vis opnieuw toegevoegd op www.soortenjagers.nl, dit keer als zwoenzel. Op 15 September reageerde Tonnie Uitterhoeve op mijn foto. Hij zei dat, gezien de lengte, dit hoogstwaarschijnlijk een dikkopje is. Een extra soort erbij, zonder te gaan vissen!

Na een minuut of tien vang ik weer een grondeltje, nog een dikkopje. Na een tijdje afwachten stopt er een auto achter me, een man stapt uit en komt me vertellen dat ik op het terrein van 'het trainingscentrum' zit en dat het 

2 Dikkopjes

niet oké is om hier te vissen. Hij vertelde me dat ik om het terrein heen kan lopen en dat daar ook wel een goed plekje is.

Ik pak mijn spullen in, terwijl ik dit doe verlies ik van beide hengels het lood en de lijn.. Ik loop richting het hek. Als ik even gelopen heb bedenk ik me dat ik straks wel op tijd moet zijn voor de trein, misschien kan ik beter teruglopen en aan de andere kant van de Buitenhaven proberen..

Daar ben ik naast het hek van een ander bedrijf gaan zitten. Mijn picker heb ik zo klaargemaakt en ingegooid. Terwijl ik me over de zwaardere hengel buig zie ik dat er een barst in één van de segmenten zit, balen, zeg. Dat moet wel net gebeurd zijn.. Ik schuif de hengel in en leg hem weg. Nu ik alleen nog de picker heb besluit ik om hier boven het schuiflood dan maar een zijlijntje aan te maken met het haakje 8 en de hele garnaal. Ik vang eerst een zwartbekgrondel, op het kleine haakje.

 Net nadat ik ingegooid heb wilde ik even een boterham eten, terwijl ik in mijn tas aan het rommelen ben zie ik dat mijn hengel flink krom staat! Yes! Ik sprint eropaf en trek de hengel zo hoog mogelijk omhoog, zodat de vis en de lijn niet in de oesters komen. Ik begin te draaien en nog tien seconden later knakt de lijn. Ik draai hem verder binnen en zie dat alleen het haakje 22 weg is. Jammer dat hij de grote niet heeft gepakt.. Ik vis zo nog een tijdje verder, af en toe vang ik nog een dikkopje.Wanneer het vloed begint te worden komen er allemaal kwalletjes mee met het stijgende water.

In zijn nekvel

Een tijdje terug zag ik een filmpje over vaste stok vissen op zee, in dat filmpje schuift de visser steeds verder naar achteren naarmate het vloed wordt, na een tijdje zit hij te vissen waar hij een paar uur geleden zelf zat, en hij ving ook nog. Omdat je dan ook precies weet hoe de bodem er daar uit ziet is dit eigenlijk ideaal. Ik zag een klein stukje zand van ongeveer 60x60cm toen het eb was. Dat was het beste plekje dat ik zag, dus daar heb ik uitgegooid. Al snel kreeg ik een klein beetje, ik sla aan en zie dat ik een  dikkopje vals gehaakt heb. Ik gooi nog een keer in en al snel stond mijn hengel krom.

Ik trok hem omhoog en zag dat er 3 krabben aanhingen, één viel er meteen af en de andere twee toen ik mijn lijn neerlegde. Ik heb er ééntje even gevangen voor de foto. Na een nog uurtje niks vangen en vaak het aas verliezen door krabben, begon het te regenen. Vanuit de verte kwamen er dikke donkere wolken steeds dichterbij. Toen het ook nog begon te onweren heb ik vlug mijn spullen ingepakt en ben ik naar het station gegaan.

Aasgieren zijn het!