Vlissingen

Gisteren ben ik in Vlissingen geweest. Toen ik daar aankwam wist ik nog niet waar ik wilde gaan zitten, daarom ben ik eerst een eindje langs de zee af gaan lopen. Bij het Nollehoofd aan de kant waar ik vanaf kom kan ik uit de wind zitten, daarom besluit ik om het hier te proberen. Ik heb mijn strandhengel bij voor verder te gooien en mijn picker voor dichterbij te vissen, met stukjes garnaal. Op de garnalen krijg ik af en toe een paar tikjes, maar ik weet niks te haken. Het water zakt langzaam steeds verder, er blijven steeds meer poeltjes op de rotsen over. Ik besluit om eens wat stenen om te rollen, misschien zit er ergens een visje onder verstopt. Ik vind één grondeltje en één mini-vijfdradig meuntje. Het meuntje kan ik sowieso niet vangen, want die is veel te klein. Het grondeltje is als de dood voor me en na drie keer proberen raak ik hem kwijt. Wanneer ik bijna alle poeltjes gehad heb zie ik een heel klein aaltje zwemmen. Hij zit langs een groot blad zeesla. Ik weet dat ik hem niet met de haak kan vangen, maar ik probeer het toch. Het beestje wordt na een tijdje bang en vlucht in een lege rechtopstaande oester. Zouden er meer in de oesters zitten? Ik besluit om mijn aasje eens in een paar oesters aan te bieden. Bij de vierde oester krijg ik beet! Een botervis!

Botervis

De 59ste soort die ik af mag strepen. Omdat ze zo kronkelen en zo donker zijn is het echt lastig om een goede foto te maken. Wanneer ik een redelijke foto heb zet ik hem terug in de oester. Ik ga zo nog even verder en in hetzelfde poeltje vang ik nog een botervis! In alle andere poeltjes zaten ze niet, dus het is niet makkelijk ze te vinden.

Wanneer het langzaam vloed begint te worden besluit ik om vanaf het kleine stukje strand te gaan vissen, een stuk dichterbij het station. Hier vang ik helemaal niks, daarom ga ik na een tijdje weer verder richting het station. Mijn idee was om van de kadewanden recht naar beneden te vissen. Maar voordat ik bij de kadewanden ben kom ik langs de inlaat van de haven. Ik klim over het hekje en loop naar beneden om te kijken of ik iets zie zwemmen. Ik loop zo'n 40 meter door en besluit dan om weer om te draaien, maar dan zie ik harders zwemmen. Dat wil ik wel even proberen, dus ik maak twee voerplekjes met brood waar de harders af en toe een stukje van pakken. Er zitten ook hele kleine tussen, zou dit één van de andere twee harder soorten zijn? Na een tijdje krijgen ze me door, ik zie er steeds minder en even later zijn ze allemaal weg. Daarom loop ik verder langs de kant. Na een paar honderd meter is de kant niet meer recht en kom ik al snel weer harders tegen. Ze schrikken al snel van me en zwemmen door, ik loop langzaam achter ze aan. Totdat ik bij een hek kom dat drie meter over het water steekt. Net achter dit hek zwemmen een hele hoop kleine harders en een paar grote. Ik probeer ze aan deze kant van het hek te krijgen door wat brood en garnalen te gooien. Maar ze komen niet van hun plek af. Daarom loop ik na een uur proberen maar weer terug.

Daar ga ik aan de zeekant nog even proberen met stukjes garnaal. Na 20 minuten proberen krijg ik een beetje. Wanneer ik het visje uit het water omhoog til moet ik echt even in mijn ogen wrijven. Wat is dit nu weer? Een wel heel lelijk visje, met een bolle kop. Het heeft wel wat weg van een doorzichtig kikkervisje. Ik bekijk even alle vinnen. Twee rugvinnen, één korte en één lange, een lange anaalvin en de buikvinnen vergroeid tot een zuignapje. Het is dus

een grondel. Maar wat voor een grondel? Ik ken geen grondel die er zo uit ziet. Is dit visje misschien ziek of  gehandicapt? Tot nu toe heb ik er nergens iets over kunnen vinden. Als iemand een idee heeft welke vis dit is dan hoor ik het graag. Na dit gekke beest heb ik niks meer gevangen. Ongeveer drie kwartier later ben ik naar huis gegaan.

Ik heb veel mensen gevraagd of ze een idee hadden wat dit visje zou kunnen zijn. Meer dan één keer heb ik te horen gekregen dat het een glasgrondel is. Anderen zijn het hier niet mee eens maar weten niet wat het wel is. Ik ga er voor nu vanuit dat het een glasgrondel is. Als iemand het zeker denkt te weten hoor ik het nog steeds graag!

Poging tot platvis

Op 27 Augustus ben ik weer naar Vlissingen gegaan, op internet had ik gevonden dat er bij de oversteek naar Breskens een goede stek zou zijn. Niet perse om veel te vangen, maar vooral om weinig materiaal kwijt te raken. In Vlissingen aangekomen kon ik deze stek helaas niet vinden, op sommige plekken stonden 'verboden te vissen' bordjes en de andere plek die het zou kunnen zijn was zó dicht bij de oversteek dat ik dat niet zo zag zitten.

Daarom ben ik doorgelopen, deze keer de andere kant op. Na een eindje wandelen zie ik iemand die al zit te vissen, soms houdt dat in dat er wat zit, soms niet. Ik spreek de man aan en kom er achter dat hij Frans is, niet iemand die in de buurt woont, maar hij heeft wel een kleine zeebaars gevangen en een grote verspeeld vandaag. Dat klinkt goed! Laat die platvis maar zitten! (Natuurlijk hoop ik altijd op zoveel mogelijk verschillende soorten) Ik loop nog zo'n 50m door en haal mijn hengels te

Zeebaars

voorschijn. Ik heb mijn eigen lange hengel bij van 3,90m en een strandhengel geleend van mijn pa, deze is 4,20m. Op de zeehengel gebruik ik een zelfgemaakte paternoster met drie zijlijnen. Op alle lijntjes zit een haak 6 met een zager, waarvan de onderste op de bodem ligt en de andere twee net boven de bodem zweven. Met mijn andere hengel vis ik met haakjes 14 en een garnaal, in de hoop nog andere soorten te vangen. Na ongeveer een uur krijg ik beet. Meteen als ik mijn ankerlood los trek van de bodem valt het weer neer en zit ik vast. Maar goed dat ik een breeklijntje tussen mijn onderlijn en mijn lood heb zitten. Met een paar flinke rukken komt het lood los en kan ik de vis binnen halen. Een zeebaars! Dat is vissoort nummer 37 voor mij. Na hier de hele dag verder vissen vang ik nog één zeebaars. Verder kreeg ik nog twee keer een klein beetje, maar deze keren had het breeklijntje helaas minder succes. Op de andere hengel is helemaal niets gebeurd. Rond half negen heb ik ingepakt en ben ik terug naar het station gelopen.

Dit was mijn vierde keer zeevissen in twee weken. (eergisteren ben ik op de pier van Hoek van Holland wezen vissen, doordat ik niet verwacht had dat de zee zo ruw zou zijn duurde dit maar heel kort. Daarna nog even in de haven van Maassluis geprobeerd.. Alleen een stel windes, voorns en zwartbekgrondels). Langer geleden heb ik als kind wel is ooit vaker een zeevisje gevangen, maar toen werd eigenlijk alles voor me gedaan. Nu zo, in mijn eentje, vind ik het echt heel lastig om een goede stek uit te kiezen, ook vooral voor materiaal te behouden.

Alleen naar zee

Sinds het begin van de vakantie stond het eigenlijk al op mijn planning: zeevissen. Dat was er tot nu toe nog niet van gekomen. Vandaag was het dan zo ver, ik had brakwater- en zwarte grondel als target genomen. Verder had ik de grotere hengel bij waarmee ik verder kan vissen, hiermee hoop ik eigenlijk alleen dat er iets op bijt. Ik had alleen een bakje ongekookte garnalen bij als aas.

Aangekomen in Vlissingen ben ik vanuit het station meteen links gegaan en daar rond de Buitenhaven gewandeld. Er lagen overal veel oesters, scherpe krengen, waar vooral de lijn van mijn picker niet tegen kan. Na dat ik om een groot bedrijf heen gelopen ben kan ik daar naar beneden om langs het water af te lopen. Bijna helemaal bij het einde lijkt het me dat het er minder oesters liggen. Ook moet het hier wel een stuk dieper zijn want de boten varen binnen werp afstand voor me door. Ik maak aan mijn picker een haakje 22 en zet er het onderste staartsegment van een garnaal op. Deze gaat op de bodem met schuiflood. Op die andere hengel zet ik een haak 8 waar ik een hele garnaal op maak, bij deze zet ik het lood onderaan en zit de haak aan een zijlijntje. Dit is zodat de haak niet op de bodem komt, dat voorkomt dat de krabben het aas opeten. Al snel krijg ik een heel klein beetje op mijn picker, ik kan het maar net zien. Ik draai het visje binnen

 en zie al voordat hij aan de kant is dat het een grondeltje is. Een zwartbekgrondel of een brakwatergrondel. Het verschil is het beste te herkennen aan een zwart vlekje in de rugvin, zoals bij een baars, geen vlekje is een brakwatergrondel.
Deze heeft er geen dus dit is één nieuwe soort voor mij! Dat dacht ik tenminste! Op 14 September 2014 zag ik op www.soortenjagers.nl een dikkopje voorbij komen. Ik had wel van deze vis gehoord maar ik heb er eigenlijk nooit verder naar gezocht op internet. Deze leek zo donders veel op deze 'brakwatergrondels', dat ik begon te twijfelen. Om mijn twijfels weg te nemen heb ik deze vis opnieuw toegevoegd op www.soortenjagers.nl, dit keer als zwoenzel. Op 15 September reageerde Tonnie Uitterhoeve op mijn foto. Hij zei dat, gezien de lengte, dit hoogstwaarschijnlijk een dikkopje is. Een extra soort erbij, zonder te gaan vissen!

Na een minuut of tien vang ik weer een grondeltje, nog een dikkopje. Na een tijdje afwachten stopt er een auto achter me, een man stapt uit en komt me vertellen dat ik op het terrein van 'het trainingscentrum' zit en dat het 

2 Dikkopjes

niet oké is om hier te vissen. Hij vertelde me dat ik om het terrein heen kan lopen en dat daar ook wel een goed plekje is.

Ik pak mijn spullen in, terwijl ik dit doe verlies ik van beide hengels het lood en de lijn.. Ik loop richting het hek. Als ik even gelopen heb bedenk ik me dat ik straks wel op tijd moet zijn voor de trein, misschien kan ik beter teruglopen en aan de andere kant van de Buitenhaven proberen..

Daar ben ik naast het hek van een ander bedrijf gaan zitten. Mijn picker heb ik zo klaargemaakt en ingegooid. Terwijl ik me over de zwaardere hengel buig zie ik dat er een barst in één van de segmenten zit, balen, zeg. Dat moet wel net gebeurd zijn.. Ik schuif de hengel in en leg hem weg. Nu ik alleen nog de picker heb besluit ik om hier boven het schuiflood dan maar een zijlijntje aan te maken met het haakje 8 en de hele garnaal. Ik vang eerst een zwartbekgrondel, op het kleine haakje.

 Net nadat ik ingegooid heb wilde ik even een boterham eten, terwijl ik in mijn tas aan het rommelen ben zie ik dat mijn hengel flink krom staat! Yes! Ik sprint eropaf en trek de hengel zo hoog mogelijk omhoog, zodat de vis en de lijn niet in de oesters komen. Ik begin te draaien en nog tien seconden later knakt de lijn. Ik draai hem verder binnen en zie dat alleen het haakje 22 weg is. Jammer dat hij de grote niet heeft gepakt.. Ik vis zo nog een tijdje verder, af en toe vang ik nog een dikkopje.Wanneer het vloed begint te worden komen er allemaal kwalletjes mee met het stijgende water.

In zijn nekvel

Een tijdje terug zag ik een filmpje over vaste stok vissen op zee, in dat filmpje schuift de visser steeds verder naar achteren naarmate het vloed wordt, na een tijdje zit hij te vissen waar hij een paar uur geleden zelf zat, en hij ving ook nog. Omdat je dan ook precies weet hoe de bodem er daar uit ziet is dit eigenlijk ideaal. Ik zag een klein stukje zand van ongeveer 60x60cm toen het eb was. Dat was het beste plekje dat ik zag, dus daar heb ik uitgegooid. Al snel kreeg ik een klein beetje, ik sla aan en zie dat ik een  dikkopje vals gehaakt heb. Ik gooi nog een keer in en al snel stond mijn hengel krom.

Ik trok hem omhoog en zag dat er 3 krabben aanhingen, één viel er meteen af en de andere twee toen ik mijn lijn neerlegde. Ik heb er ééntje even gevangen voor de foto. Na een nog uurtje niks vangen en vaak het aas verliezen door krabben, begon het te regenen. Vanuit de verte kwamen er dikke donkere wolken steeds dichterbij. Toen het ook nog begon te onweren heb ik vlug mijn spullen ingepakt en ben ik naar het station gegaan.

Aasgieren zijn het!