Soortenjagen aan de overkant (deel 1)

Tijdens onze eerste gezamenlijke sessie aan de Waal, vertelde ik mede-soortenjager Dirk dat ik graag eens met de bus naar Engeland zou gaan, om daar dan een paar dagen van de boot te vissen. Het doel zou daarbij dan vooral zijn om aan de overzijde van de Noordzee in ieder geval één haai en één rog te vangen. Er ging nog de nodige tijd overheen voor we er aan toe kwamen om die eerst nog wat ‘vage’ plannen te concretiseren, maar toen ging het ineens snel en hadden we uiteindelijk drie weken van te voren alles geregeld. We zouden op 24 mei jl. de bus nemen om vervolgens om 23.00 te vertrekken met de ferry naar Dover. Vanuit de veerhaven aan de overkant was het vervolgens zo’n 20 minuten sjouwen tot een pinautomaat en een bushalte. Dan tenslotte nog een iets langer dan een uur met de bus naar onze eindbestemming Ramsgate en dan nog tien minuten lopen naar het hotel waar we B&B hadden geboekt. Je moet wat tijd inruimen voor zo’n buitenlandtripje met het openbaar vervoer…

Ook vismaat Dirk ving zijn eerste stekelrog.

Op de dag van ons vertrek staat Dirk rond 14.00 uur op het station van mijn woonplaats. Dat geeft ons zowaar nog de gelegenheid om vóór we naar Engeland vertrekken nog te proberen een zonnebaars(Lepomis gibbosus) voor hem te scoren, want dat kleurrijke visje ontbreekt nog op de lijst van Dirk.

Wanneer we eerst maar eens zijn spullen bij mij thuis hebben neergezet, lopen we naar het kanaal. Daar zien we wat flinke brasems en een paar zeelten, die we vervolgens natuurlijk ook proberen te vangen. Dan realiseren we ons dan dat we hier niet voor komen en lopen door naar de beoogde stekken. Daar zien we langs een ijzeren trapje enkele baarsjes en als ik onder het trapje kijk, zie ik warempel ook een zonnebaars liggen. Al snel heb ik hem te pakken en even later weet ook Dirk er eentje te vangen. Daarmee is het target van vandaag alvast binnen en we besluiten om nog een poging te wagen om een zeelt te vangen. Als we terug bij het begin van het kanaal komen, zien we de goudwinde. Het prachtige exemplaar dat ik hier al eerder ving. We proberen deze vis te verleiden met broodkorstjes en maïs. Dirk vangt tijdens die pogingen een flinke brasem en een zeelt. Zelf weet ik niks meer te vangen en dan is het tijd om onze spullen te gaan ophalen. We gaan zo echt vertrekken!

Lees verder

Rausenberger met Manolo en Frank

Al meer dan een maand geleden vertelde Manolo Sendon mij, dat hij en Frank van plan waren om weer eens op karper en steur te vissen op de kleine vijver van Rausenberger. Ze hebben er al vaker gevist en altijd goed gevangen. Kosten zijn 25€ inschrijfgeld en daarna voor de rest van het jaar 1€ per uur, voor dagdelen van 6 uur. Zeker de eerste dag kost wel wat, maar je zou er een hoop voor terug krijgen. 'Je kan gerust mee' werd mij verteld. Dat laat ik me natuurlijk geen tweede keer vertellen. Daarom regelde ik 31 maart vrij en keek ik al drie weken uit naar deze dag.

Die ochtend als de wekker om 6:20 gaat, heb ik het zwaar. Al drie nachten achter elkaar heb ik slecht geslapen, door herrie in huis. Manolo stuurt mij een berichtje dat hij later is, daarom ga ik nog een half uurtje slapen. Om 7 uur sta ik op, drink een kop koffie en pak mijn spullen bij elkaar. Het aas voor vandaag bestaat uit rolmops, verse zalm en een nog een blik maïs. Voor de kruiskarper, dat is een hybride tussen een giebel en een karper. Dat telt niet als een nieuwe soort, maar het is wel leuk om bij te houden hoeveel hybrides je hebt gevangen. Rond half 8 loop ik richting de parkeerplaats op de stationsstraat, waar Manolo net geparkeerd heeft. Na een korte stop op het station vertrekken we richting België. Rond 10 uur komen we bij het hek van de vijver. Door het hek zien we dat Frank al bezig is en vol op vis vangt. Hij trekt letterlijk de ene na de andere vis uit het water. Terwijl we staan te wachten en binnen moeten inschrijven, kan ik haast niet meer wachten om te beginnen.

Nadat we beiden betaald hebben en de regels van de vijver even kort doorgenomen hebben, mogen we naar het water. Frank heeft op het moment dat we aankomen en dubbel-run en 'pak jij die hengel maar, Sjors'. Na een kort gevecht komt er een diamantsteur van zo'n 85cm boven. Mooie vis! Ondertussen heeft Frank een vette kruiskarper op de onthaakmat liggen. Vlug beginnen! Ik vis eerst

Albino sterlet

met één hengel. Een stevige hengel, met op de molen 28/00 nylon. Met de weerhaakloze haak maat 6 direct op de hoofdlijn, met ongeveer 7-8cm daarboven een schuivend wartelloodje van 20gram. Heel simpel dus! Al snel krijg ik de eerste beet. Een albino sterlet! Na een vlugge foto gaat hij weer terug. Ongeveer vijf minuten later vang ik nog een sterlet met natuurlijke kleuren. Heel veel beten krijg ik niet en daarom besluit ik om met mijn reishengeltje dichter bij de kant te vissen. Al snel gaat het reishengeltje helemaal krom, na een minuut of vijf komt er een prachtige diamantsteur boven. Dat zijn alvast twee nieuwe soorten! Daarna vang ik op de haring een spiegelkarper. Daarna wordt het even rustiger, maar na een half uurtje bijten er weer een stel sterlets. Rond half 12 krijg ik weer beet, dit is een siberische steur! Nu zijn de drie soorten die ik graag wilde vangen vandaag compleet!

Diamantsteur

Sterlet

Siberische steur

Nadat we één pilsje opengemaakt hebben om het te vieren krijg ik een wel heel harde aanbeet op het reishengeltje. Tijdens het aanslaan knapt de lijn. Daarom besluit ik om de reishengel weg te leggen en met één hengel verder te vissen. Rond half 3 moet Frank helaas vertrekken, omdat hij een oproepdienst van het werk heeft. Frank heeft een stel hele mooie vissen gevangen, waaronder twee persoonlijke records; spiegelkarper en kruiskarper. Diverse steuren en twee prachtige kois.

Samen met Manolo vis ik verder, ik wissel een beetje af met mijn aas. De ene keer doe ik maïs aan de haak en dan weer zalm of haring. Zo vang ik tussen de steuren door, nog twee spiegelkarpers en een zeelt. Wanneer ik een handje maïs gooi, zie ik meteen een groep karpers aanvallen. Die maïs komt

Spiegelkarper

De eerste zeelt van het jaar

echt niet op de bodem zo! Daarom zoek ik in mijn tas naar een dobber, gelukkig zit er nog een foreldobber in. Die zet ik zo'n 80cm boven de haak, met één loodje net onder de dobber. Zodat mijn maïs natuurlijk afzinkt. Ze vallen zo snel aan, dat het lastig is om goed aan te slaan. De eerste paar keer sla ik mis, maar dan is het 2x achter elkaar raak. Beide kruiskarpers! Deze vissen vechten echt opvallend hard, ze worden niet voor niets F1-carp genoemd door de Engelsen. Nadat ik ook dit

Kruiskarper (karper/giebel hybride)

doelwit afgestreept heb, ga ik me weer op de steur concentreren. Ik heb nog nooit een metervis gevangen en dat kan hier, met maar een klein beetje geluk zomaar gebeuren. Manolo vangt ondertussen ook een zeelt en de nodige steuren en (kruis)karpers. Wanneer ik weer een beet krijg, zie ik al aan mijn hengel dat dit serieus is. Dit is een grote! Manolo haalt het grote schepnet alvast. De vis bepaald op het begin wat er gebeurd, maar langzaam begint hij kracht te verliezen. Aan de kolken aan de oppervlakte te zien,is dit zeker geen kleintje! Na nog een paar korte runs, komt de siberische steur vermoeid aan de oppervlakte. Manolo schept hem en maakt de camera klaar, terwijl ik de vis meet. Deze is maar liefst 124cm! Voordat we de foto kunnen maken krijgt Manolo een kei harde aanbeet op zijn hengel. Hij zorgt er voor dat de vis gehaakt is, legt zijn hengel neer, rent terug naar mij, maakt vlug een foto van mijn steur en vist weer verder. Hij heeft met deze superhelden actie een flinke schubkarper van 77cm te pakken. Deze dag is compleet! We vissen verder tot een uur of zeven, ondertussen vangen we allebei nog genoeg om ons goed te vermaken. Ik vang nog één siberische steur groter dan een meter (121cm). Manolo wist ook nog één zo'n grote te vangen van 120cm.

Manolo kan foto's maken en vis vangen tegelijk

Siberische steur - 1,24m! Mijn eerste vis langer dan een meter!

Manolo met zijn vis van 1,20m

Onderweg naar huis hebben we het over onze vangsten en onze plannen voor nieuwe soorten. We concluderen dat we in lente samen achter de geep aan moeten en dat iedereen leuk heeft gevangen, vooral Frank wist op het begin de ene na de andere er uit te trekken. Voor mij was op zo'n vijver vissen helemaal nieuw, daardoor heb ik maar liefst drie nieuwe soorten en een nieuwe hybride toegevoegd aan mijn lijst. Manolo en Frank, nog bedankt voor de uitnodiging en de gezellige dag!

Goud!

Vanaf waar ik woon is het ongeveer vijf minuten lopen tot het kanaal. Een water waar best wel wat mooie vissen op zitten. Zelf kom ik er eigenlijk alleen als ik weinig tijd heb en toch iets wil vangen. Tot begin deze week.

Maandagmiddag belde Jamie me op, hij was op het kanaal aan het vissen en had een mooie goudwinde gezien. Ik heb mijn spullen gepakt, maïs en brood gehaald en ben er heen gewandeld. Nog geen kwartier nadat ik er ben vangt Jamie de goudwinde die hij al had zien zwemmen. Dit was al de tweede keer dat hij hem ving, vorige keer was de foto blijkbaar niet goed. Na een paar foto's mag hij weer zwemmen en lopen wij een stuk door.

Eerst komen we een heel stel paaiende zeelten tegen, die geen oog hebben voor iets anders als elkaar. Niet veel later zwemt er een school ruisvoorns. Ik gooi wat brood, ze happen met best veel maar toch weet ik er maar één te vangen. Kort daarna komt er een koikarper aanzwemmen, deze hebben we allebei vaker gezien, maar nog nooit gevangen. Ik gooi wat brood zijn kant op en hij begint er voorzichtig van te eten. De eerste keer dat hij op mijn brood afkomt zwemt hij voorbij, maar de tweede keer pakt ie wel! Binnen een seconde of tien schiet de karper los.. Ik haal verder binnen en kom er achter dat mijn haak doorgebroken is.

Zeelt

Na nog eens twintig minuten moet Jamie gaan. Hij is nog geen 50 meter van me af, wanneer ik recht voor mijn neus een flinke zeelt zie zwemmen. Ik laat mijn haakje zakken met twee korrels maïs er aan, voordat ze de bodem raken heeft de zeelt ze al gepakt. Ik roep Jamie terug en hij maakt een foto voor me. Deze is net iets groter dan mijn vorige record.

Wanneer ik hem terug zet moet Jamie er echt vandoor. Als hij goed en wel weg is komt de koikarper weer aanzwemmen, daarom gooi ik meteen weer wat stukjes brood en maak ik mijn haak klaar. De eerste keer dat ik ingooi komt hij meteen op mijn brood af. Hij pakt, ik sla aan en de vis racet meteen de planten in. Op dat moment komen er twee voorbijgangers kijken wat ik aan het vangen ben. Ik voel nog wel wat gespartel, maar na een tijdje lijkt hij weg te zijn. Ik probeer hem los te trekken zonder de lijn te breken, maar er zit geen beweging in. Ik besluit om de vis wat lijn te geven, om te kijken of hij er nog aan zit, even later komt hij aan de andere kant van de planten op eens tevoorschijn! Door een paar keer trekken gaat de lijn losser en strakker staan en komen de meeste planten los. Ik draai binnen en schep hem in het net. Wat een mooie vis. Een van de voorbijgangers maakt een foto en dan mag hij weer zwemmen. Na deze vis hou ik er mee op, omdat mijn doel geslaagd is.

Koikarper

Goudwinde

Omdat de drill van de zeelt me goed bevallen was, ben ik gisteren nog eens een poging gaan wagen. Het was niet zo'n mooi weer als de vorige keer. Eerst zag ik de school ruisvoorns weer, maar het waaide veel te hard om drijvend te vissen. Na een tijdje zoeken kom ik een groepje zeelten tegen, ik denk drie of vier. Even wat maïs gooien, afwachten en even later krijg ik beet. Een zeelt van 42cm. Kort daarna krijg ik weer beet, een zeelt van 39cm. Daarna blijft het lang stil op mijn plekje. Na anderhalf uur komt er een grote zeelt op mijn stek kijken. Wanneer de dobber ondergaat sla ik aan, na een paar seconde schiet de vis los en zit er een schubje op mijn haak geprikt. Die was niet goed gehaakt. Ik besluit om nog even rond te lopen op zoek naar andere vissen. Wanneer ik bijna op het einde ben zie ik een oranje vlek in het water. Ik gooi vlug een handje brood en maak mijn hengel klaar. Ik knijp het broodje aan zodat het langzaam zinkt en gooi in. De vis cirkelt eerst een paar keer om het broodje heen, maar besluit het toch te pakken. Ik sla aan en de vis geeft bijzonder weinig weerstand, waardoor ik hem al snel op de kant heb. Dit is de goudwinde die Jamie ook al had gevangen, maar liefst 51cm!

Deze vissen tellen officieel niet als nieuwe soorten, maar het zijn wel twee hele mooie vissen. Dit zijn overigens de enige twee goudkleurige vissen die ik ooit op het kanaal gezien heb. Voor wie ze ook wil vangen; geluk/geduld zal je nodig hebben!