Een nieuwe jaarsoort een nieuwe video

Het verfilmen van mijn soortenjagen maakt mij alleen maar fanatieker, daarom ben ik afgelopen weekend naar Scheveningen gegaan om daar te proberen om wat jaarlijst soortjes te scoren. Dat liep niet helemaal zoals verwacht, maar het was zeker één van de eerste fijna dagen aan zee, bijna geen wind en een pril zonnetje! Bekijk hier het filmpje:

Die pollak gaat er komen..

Vorig jaar in de zomer zag ik op soortenjagers.nl een in Nederland gevangen pollak (Pollachius pollachius) voorbij komen. Weliswaar geen grote, maar dit betreft wel even een soort die wel 1,30 meter lang kan worden. In de loop der tijd heb ik de nodige foto’s gezien van prachtige in Noorwegen, Engeland en Ierland gevangen exemplaren en een dergelijke vis staat dan ook hoog op m’n verlanglijstje.

Van dit formaat worden er van de havenhoofden langs onze kust regelmatig pollakjes gevangen. 

Via het internet kom ik er achter dat die pollakken wel vaker ook in Nederland worden gevangen. Meestal kleinere exemplaren van 15-30 cm, maar uit verschillende hoeken hoorde ik dat er toch ook al vissen tot 50 cm op de kant kwamen. Dat is nog steeds niet reusachtig, maar wel al een mooie vis waaraan je op licht materiaal een leuke sport hebt. Ook met een pollak uit eigen land van dát formaat zou ik dus in de wolken zijn!

Lees verder...

Geluk, gul!

Iets meer dan een week geleden raakte ik met Roman Schaeken aan de praat op SVR. Hij wilde naar Scheveningen toe om slijmvis te vangen. Na zijn visdag kwamen er drie foto's online; een bot, een schar en een wijting. Door de weersomstandigheden had hij niet tussen de blokken gevist. Na wat overleggen kwamen we op het idee om er samen een keer te gaan vissen. Hij zou mij laten zien hoe hij met de feeder vist en ik hem hoe ik tussen de blokken vis.

Op maandag zou ik om 11:01 de trein naar Den Haag pakken, met een superdalkaart van de Etos. Helaas heb ik vorige keer per ongeluk beide kaartjes gebruikt en moet ik op saldo reizen. Onderweg regent het en de zon komt niet één keer door. Wanneer ik uit de tram stap waait het nog steeds hard en is de lucht helemaal grijs. Ik baal ontzettend van de reis en het weer. Na ongeveer een half uurtje wandelen kom ik op het noordelijk havenhoofd aan, Roman is al meer dan een uur aan het vissen en heeft al een stel botten gevangen. Er zijn nog een paar man meer bezig, maar erg druk is het gelukkig niet.

Nadat we ons voorgesteld hebben begin ik met het optuigen van mijn strandhengel. Voordat ik deze in gooi maak ik ook even mijn reishengeltje klaar. Ik laat Roman zien waar ik de meeste visjes gevangen heb en leg hem kort uit hoe je de diepere plekjes zoekt. Helaas krijgen we nog geen beten tussen de blokken, na een minuut of tien gaat hij zijn feeder controleren en heeft hij er een mooie bot aan hangen.

Dan besluit ik om mijn strandhengel ook maar eens uit te gooien. Tijdens het wachten probeer ik toch nog een visje te vangen tussen de blokken, maar helaas geen beten. Wanneer ik het kleine hengeltje even neer leg zie ik dat mijn strandhengel beet heeft. Ik begin deze binnen te draaien, wat een gewicht hangt er aan zeg! De hengel houdt het makkelijk, maar dit heb ik nog niet eerder gehad. Wanneer ik er bijna ben zie ik dat er

Botten

2x een PR bot aanhangt. Dat is alvast een goed begin, ik wil ze terugzetten maar er is een man aan het vissen die ze graag wil hebben. Dus geef ik ze aan hem. Terwijl ik er nieuwe pieren aan doe krijgt Roman beet tussen de blokken, een slijmvis! Dat is voor hem vast een nieuwe soort. Ik besluit om mijn reishengeltje ook maar even binnen te halen en er hangt een gehoornde slijmvis aan. Ondertussen is de wind gaan liggen en de zon doorgekomen en begin ik er steeds meer vertrouwen in te krijgen dat dit wel eens een hele mooie dag kan gaan worden.

Gehoornde slijmvis

 Nadat de slijmvissen op de foto zijn geweest en weer vrij zijn gelaten, vangt Roman weer een bot. Ik ben met het reishengeltje bezig als ik zie dat mijn strandhengel flink te keer gaat.

Ik spurt er heen en begin binnen te draaien, dit voelt nog zwaarder als die twee botten. Af en toe heb ik het gevoel dat ik vast zit, maar toch komt mijn lood steeds dichterbij. Wanneer mijn lijn bij de kant komt heb ik nog steeds geen vis gezien. Maar na nog een flinke haal omhoog zie ik dat er één platvis en nog wat anders aan hangt. Ik probeer ze over de blokken te takelen, maar dit valt nog niet mee. Daarom leg ik de vis af en toe op een blok neer, haal dan een stuk binnen en vervolgens til ik ze weer wat verder omhoog.


Roman zag al eerder dan mij dat ik er een gulletje aan had hangen. Mijn eerste gul! Helemaal gelukkig begin ik met het onthaken van de vissen en maak ik een paar foto's. Voor een kabeljauw is hij zeker niet groot, maar dat maakt mij niet uit, een nieuwe soort is een nieuwe soort! De teller staat alweer op 63!

Kabeljauw

Dit was het enige gulletje wat er die dag (dat ik gezien heb) gevangen is. Na deze twee vissen wil ik mijn strandhengel weer klaar gaan maken, maar dan zie ik mijn reishengeltje een beetje op en neer schudden. Ik loop er heen en draai hem even binnen, er hangt een visje aan. Deze laat ik even aan Roman zien want het is een groene zeedonderpad, die heb ik hier maar één keer eerder gevangen. Helaas is het na dit visje gedaan tussen de blokken. We vissen wel met alle hengels verder, maar alleen de feeder van Roman en mijn strandhengel vangen nog. We vangen beide bot, die we aan de man naast ons geven.

Groene zeedonderpad

Aan de kop van  het havenhoofd wordt hier en daar een schar gevangen, maar die krijgen wij niet aan de haak. Rond een uur of vier krijgen we geen beet meer en een uur later is het voor Roman tijd te om te vertrekken, onze pieren zijn bijna op en ik besluit om nog even verder te vissen tot ze helemaal op zijn. Roman, bedankt voor deze visdag en het regelen van het aas. Na een half uur begint het water weer wat harder te stromen en dan komen de beten weer. Wanneer ik de derde bot aan de man kom geven en zeg dat ik maar op ga ruimen, biedt hij aan om samen zijn pieren op te maken. Zo vissen we samen verder, ik vang alleen maar botten, hij vangt vooral bot en af en toe een scharretje. Wanneer zijn pieren ook bijna op zijn vangt hij nog een krab. Ik stel voor dat we die als aas gebruiken, na een minuut of tien vangt hij een mooie bot op de krab. Na deze vis besluiten we allebei om op te ruimen. Als ik ongeveer alles in mijn tas heb zitten zie ik vissen springen. Maar een paar meter van de blokken af, ze zijn zilverkleurig en een centimeter of twintig lang. Ik denk aan haring, maar ik weet het niet zeker. Volgende keer dat ik naar Scheveningen ga neem ik dus ook wat veertjes en loodjes van 20-50 gram mee.

Op de terugweg bedenk ik me dat dit tot nu toe de beste visdag voor mijn strandhengel is geweest. Ik heb ongeveer vijftien botten gevangen en een gul. Meestal ving ik meer met mijn reishengeltje of met de spinhengel, maar dat was vandaag voor de verandering een keer niet zo.

Scheveningen - gevlekte lipvis

Sinds ik geen OV-kaart meer heb probeer ik zoveel mogelijk met andere mensen mee te rijden om toch nog wat nieuwe soorten te kunnen vangen. Gisteren kon ik een gratis ritje krijgen naar Scheveningen, dus daar ben ik geweest.

Omdat ik eergisteren nog niet wist dat ik zou gaan waren de voorbereidingen slecht. Ik heb bijna altijd wel een bakje mestpieren in de koelkast en ik had ook nog een potje maden, maar verder niks. Eenmaal aangekomen op het havenhoofd wilde ik met de pieren beginnen, ik maak het bakje open en zie een vieze groene snotlaag over de pieren zitten. Shit! Die kan ik dus niet meer gebruiken. Al balend maak ik een paar maden aan het haakje 14. Ik gebruik een zijlijn van tien centimeter, die ongeveer vijftien centimeter boven het lood zit. Met het loodje kan ik de bodem 'afvoelen' en zo naar de diepere rotsspleten zoeken. 

Gehoornde slijmvis

Na een minuutje of twintig komt er een engelstalige man naast me staan. Hij heeft twee hengels bij, beide voor op de platvis te vissen. Het water is opkomend en ik begin beten te krijgen. Ik vang drie vissen, waarvan twee gehoornde slijmvissen, maar na een tijdje valt het stil. De man naast me is ondertussen schar aan het vangen. Hij heeft er vier wanneer ik besluit om mijn feeder ook maar eens uit te gooien. Ik krijg geen beet meer, op beide hengels niet.

Na een tijdje komt de engelstalige man naar me toe met een krant vol met pieren, "I've found them, they're not very fresh but you can have them". Yes! Dank je wel! Ik bedank hem en vis vanaf nu met hele kleine stukjes zeepier op mijn lichte hengeltje. Op de feeder zet ik op beide haken een hele zeepier. De kleine hengel ligt geen minuut stil meer vanaf dit moment, zo gauw ik mijn lood in een scheur laat zakken krijg ik vrijwel meteen beet. Slijmvissen en gehoornde slijmvissen blijven achter elkaar boven water komen. Iedereen die gehoornde slijmvis nog zoekt; in Scheveningen ga je ze vinden! Op de feeder krijg ik wel een paar keer beet, maar ik weet niks te haken, één keer zit er duidelijk een grote platvis aan die voor de kant los komt, helaas. 

De man die mij de pieren gaf heeft ondertussen een stuk of acht scharren gevangen, waarvan vier voor in de pan. Het is drie uur, het tij is gekeerd en hij besluit om er mee op te houden. Ik vis nog door tot de pieren op zijn. Zo zuinig mogelijk vis ik verder, want ik wordt pas na vijf uur opgehaald. Met de pieren krijg ik zo snel beet van slijmvissen, dat ik er maar weinig vertrouwen in heb dat een andere soort het aas zal pakken.

Gelukkig was de eerste vis van de dag, op de maden, een gevlekte lipvis! Ik kreeg beet, dacht natuurlijk aan slijmvis, maar ik merkte al gauw dat deze vis een stuk sterker is dan een slijmvis. Toen ik de vis zag wist ik niet wat me overkwam! Ik moest hem nog wel even heel zenuwslopend omhoog zien te takelen tussen de blokken met mijn reishengeltje. Gelukkig bleef ze hangen en kon ik deze foto maken.

Gevlekte lipvis

Slijmvis!

Omdat ik de vorige keer geen slijmvis gezien heb in Scheveningen ben ik gisteren nog eens een poging gaan wagen. Op internet heb ik kunstzagers gekocht. Ik had al vaker foto's gezien van vissen met een stuk kunstzager in hun bek, dus ging ik met vol vertrouwen richting de pier. Deze keer was ik wel op tijd.

Bij de pier aangekomen besluit ik om een mooi poeltje tussen de blokken te zoeken, wanneer ik er één vind, maak ik eerst mijn zeehengel klaar. Hier zitten twee haken 4 aan met een kunstzager. Met mijn picker, een haakje 8, een stuk kunstzager en een paar knijploodjes begin ik in het poeltje te peuren. Er komt af en toe een visje kijken, maar er is er geen die toehapt. Na een tijdje komt er man aan lopen. Hij vertelt me dat hij eens wil proberen om te zeevissen en vraagt me waar hij aas kan halen en welk aas het beste is. Ik vertel hem over de winkel van Albatros op het begin van de haven en dat ik denk dat zagers het beste zijn als beginner. Hij bedankt me vriendelijk en gaat er van door.

Na een half uur niets vangen komt de man terug. Hij heeft een tas vol zagers gekocht en een opgetuigde hengel bij. Net bij de winkel heb ik gevraagd of dat kunstaas goed is, zegt hij. 'Die man vertelde me dat dat alleen in de zomer werkt, als je wilt mag je van mijn zagers gewoon pakken wat je nodig hebt'. Dat laat ik me geen twee keer vertellen! Achteraf jammer dat we ons niet hebben voorgesteld, ik heb geen flauw idee met wie ik heb zitten vissen. Ik prik een stukje zager aan het haakje van mijn picker en laat dit tussen de

Slijmvis

blokken in het poeltje zakken. Al snel wordt het stukje zager aangevallen door een paar visjes. De eerste ontkomt. Bij de tweede beet is het raak. Een slijmvis! Meteen een flink exemplaar. Yes, die is in elk geval binnen.

Na nog drie slijmvissen uit hetzelfde poeltje te trekken, wil ik even ergens anders proberen. Dus klem ik een belletje aan mijn zeehengel en ga ik een paar blokken verderop proberen, waar ik vorige keer die groene zeedonderpad gevangen heb. Al snel vang ik daar ook slijmvissen. Dat me dat vorige keer niet gelukt is, zeg! Weer een paar slijmvissen later besluit ik om me op mijn zeehengel te gaan concentreren. Helaas gebeurd er vrij weinig, af en toe krijg ik wel een paar tikken, maar ik weet niks te vangen. Rond drie uur besluit de beste man die mij zagers gaf, om er mee op te houden. Van hem krijg ik het aas dat nog over is.

Omdat er nog een paar vissers vertrekken is er een plek vrij gekomen op de kop. Ik besluit om daar te gaan zitten. Helaas vang ik hier met mijn zeehengel ook niets. Na een tijdje haal ik mijn picker weer tevoorschijn, om nog een paar slijmvisjes te vangen. De eerste die ik vang ziet er heel anders uit; roodbruin, gemarmerd en met strepen. Is dit een andere soort? Ik maak een paar foto's en zet hem terug. Wanneer ik verder vis komt er meteen weer één boven water! Na nog een keer ingooien, weer! Dit is de grootste vis van vandaag, 20cm.

Gehoornde slijmvis

Bij deze vis valt het op dat er een soort van plukje tussen de ogen groeit. Dat betekent dat dit een gehoornde slijmvis is! Dit is mijn 47ste vissoort, als goedmakertje voor de vorige keer krijg ik er nu één extra. 

Wanneer ik de foto's van de kleinere visjes bekijk zie ik dat deze dit plukje ook hebben, alleen is het een stuk minder goed zichtbaar doordat het plukje tegen de kop geplakt zit.

De visser die naast mij zit begint op te ruimen en geeft me nog een stel zeepieren. Dat komt goed uit, want de zagers waren ongeveer op. De picker ruim ik weer op, omdat de pieren er te snel doorheen gaan als ik nog even wil blijven. Na nog een uurtje verder vissen zijn ook de pieren op, helaas zonder iets te vangen. Ik voel er weinig voor om nog verder te vissen met kunstzagers en houdt er maar mee op. Twee nieuwe soorten is allang goed!

Slijmvis?

Op soortenjagers kwam ik een tijdje geleden al dit filmpje tegen over het vissen op slijmvis:

http://www.soortenjagers.nl/bericht.asp?berichtid=32

Na het kijken van dit filmpje zou in principe iedereen ze moeten kunnen vangen. Daarom ben ik vandaag naar Scheveningen gegaan. Doordat ik me verslapen had was ik pas laat op de pier. Dit moet op zich niet uit maken. Op het begin van de pier ben ik begonnen met over de blokken klauteren, op zoek naar een wat dieper stukje water tussen de blokken. Met een reepje spek aan de haak probeer ik het hier en daar even uit, met alleen krabben als resultaat. Wanneer ik bijna op de kop van de pier ben kom ik nog een visser tegen, hij vraagt zich af waar ik mee bezig ben. Na een kort gesprekje biedt hij me een paar zeepieren aan, misschien dat het daar wel mee lukt. Ik prik er één op de haak en kijk nog even rond, na vijf minuten zoeken en proberen krijg ik beet. Yes, dit is zeker een vis! Ik trek hem tussen de blokken uit, wanneer ik hem voor het eerst zie moet ik echt even twee keer kijken. Is dit wel een vis? Wanneer het visje dichterbij komt zie ik dat het een zeedonderpad is. Uit de stekels op de zijlijn en de groene gloed (die je niet goed op de foto ziet) maak ik op dat het een groene zeedonderpad is.

Groene zeedonderpad

Ik vis verder met mijn laatste pier en begin met het klaarmaken van mijn zeehengel. Voordat ik deze klaar heb ik krijg ik weer beet! Wanneer het visje boven water komt zie ik dat dit waarschijnlijk wel een slijmvis is, helaas valt hij vrijwel meteen van de haak af. Dan maar weer met een stukje spek proberen. Wanneer het donker wordt haal ik mijn picker binnen. Ik praat met twee andere vissers over wat er hier allemaal gevangen wordt, ze vangen ondertussen twee platvissen. Ik krijg van hun nog een zager, waar ik ook niks meer mee vang. Wanneer het ook nog begint te regenen besluit ik om naar Eindhoven terug te gaan. Bij de tram aangekomen ontdek ik dat ik mijn OV kwijt ben. Na terug te gaan om te zoeken en niet vinden, kon ik toch nog net de laatste trein naar huis halen.