Tongen uit de waterweg

De hele week was ik al aan het uitkijken naar vandaag. Ik wist al dat ik op zout water ging vissen, alleen nog niet waar. Vanochtend besloot ik om naar Maassluis te gaan om op de nieuwe waterweg te vissen. Dat is goed te doen met het openbaar vervoer en Hengelhuis Maassluis zit daar maar een paar honderd meter van de visplek af, dus dat is helemaal ideaal.

Nadat ik 50 pieren opgehaald heb loop ik naar de waterweg. Mijn strandhengel zet ik vlug in elkaar. Omdat ik heel graag een tong zou willen vangen, maak ik een schuifloodje op mijn hoofdlijn. Daardoor liggen alle haken op de bodem en ligt het aas ook stiller, wat goed zou moeten werken voor tong. Ik heb mijn spinhengeltje bij om dichtbij te vissen. Na een half uurtje vang ik een bot van een centimeter of 30. Daarna blijft het lang stil, op de krabben na. Mijn strandhengel beweegt steeds maar iedere keer zijn het krabben. Dan vang ik een zwartbekgrondel op de spinhengel. Af en toe krijgt de strandhengel een flinke beet, maar de vis schiet vaak los.

Niet veel later krijg ik een beet, ik dacht dat het een krab was. Maar wanneer mijn lood bij de kant komt voel ik duidelijk gespartel! De vis komt boven en ik zie een tong, yes! Ik til hem dolgelukkig uit het water. Wat een rare kop hebben ze toch. Dit is wel mooi mijn 66ste vissoort!

Na deze vis is de dag al geslaagd, maar ik ga toch nog even verder. Na een tijdje staat mijn spinhengeltje goed krom. Dit is een palinkje van nog geen 30 cm, maar wel mijn eerste op zout water. Wanneer ik niet zoveel pieren meer over heb krijg ik een flinke aanbeet op de strandhengel. Al gauw merk ik dat dit weer een mooie vis is. Ik ben al zo vaak gefopt door de krabben, dat ik het verschil goed kan voelen. Deze vis is nog iets groter als de vorige tong. Hoppa, meteen twee tongen. Mijn dag kan niet meer stuk. Na deze vis vang ik alleen nog maar krabben. Rond half tien besluit ik om er mee op te houden en de trein terug naar Eindhoven te pakken.

Maassluis

Donderdag ben ik met de trein naar Maassluis geweest om daar in de haven te vissen. Ik had garnalen en gezoute pieren bij me. Toen ik daar aankwam waren twee andere vissers net aan het opruimen. Mijn pieren waren veel te droog geworden door het zout en ik kreeg ze niet meer aan de haak gemaakt. Nadat de andere vissers goed en wel weg waren kwamen er meteen een hoop meeuwen kijken op de plek waar zij gezeten hadden. Ik ben er heen gelopen en zag dat ze een bult verse zeepieren achter gelaten hadden. Het is wel een beetje flauw dat ze ze liever voor de meeuwen achter laten dan aan mij geven. Maar nu kon ik met vers aas verder vissen, wat me een hoop meer vertrouwen gaf. Toch kreeg ik in de eerste anderhalf uur niet één stootje. In de verte kwam er een grote donkere wolk aan, voordat deze er was wilde ik weg zijn. Toen ik bijna wilde gaan inpakken kreeg ik beet. Een botje van 23cm. Yes, toch nog iets gevangen. De eerste nieuwe soort van het jaar en de tweede platvissoort.

Bot

Omdat die grote wolk steeds dichterbij kwam heb ik na mijn vangst nog maar een kwartiertje gezeten. Het was een kortere sessie dan de reis, maar dat was het waard.